Onze eerste sneeuw hier

Vandaag zouden we gaan rijden, maar er is hier best veel sneeuw gevallen, dus doen we dat maar niet. Wel gaan we een wandeling door de sneeuw maken, we lopen in de ijzige kou naar de dijk.

Het is prachtig, hoe vol het van leegte kan zijn ...

Wijnproeverij

Famke Greidanus, de gastvrouw van Restaurant De Oude Sluis in Zoutkamp, komt vanavond voor ons dorp een wijnproeverij geven. Het is in Zaal Stuive, we hoeven alleen maar de straat over te steken.
Het is een boeiende en supergezellige avond. Famke kan leuk vertellen en heeft bijzondere wijnen meegenomen, en 1 biertje.
Niemand spuugt de wijn uit, dus werd het steeds vrolijker. We hebben leuke buren!

Theatervoorstelling

Vanavond gingen we naar een bijzonder leuke voorstelling in theater het Kielzog in Hoogezand. Echt een avondje uit!

Uit DVHN:

De nieuwste theatervoorstelling van Iemandsland heet ‘De grup’

Hun beider opa's zijn geboren en getogen in de buurt van Westerbork. De een emigreerde naar Duitsland, de ander bleef in de Gronings-Drentse veenkoloniën. De kleinzoons werden allebei streektaalzanger.

De een in Groningen, de ander in Duitsland. Onder de naam De Grup gaan ze nu samen op tournee: Bert Hadders en Otto Groote.

Henk Scholte, presentator van het Radio Noord-programma Twij Deuntjes Veur Ain Cent, bracht beide streektaalzangers bij elkaar en dat bleek een gouden greep. Al snel kwamen ze er achter dat ze een gemeenschappelijke geschiedenis hebben.

'Onze opa's komen allebei uit de omgeving van Westerbork,' vertelt Hadders. 'De opa van Otto is naar Duitsland vertrokken en heeft daar een Duitse familie gesticht terwijl mijn familie in de Drents-Groningse veenkoloniën is gebleven.’

Otto Groote uit Bremen

Groote is een gevierde streektaalzanger uit Bremen. Zijn muziek is populair in Ost-Friesland. Groote was direct enthousiast toen Bert Hadders hem vroeg samen op tournee te gaan, door Groningen en Duitsland.

'Ik kreeg meteen allerlei ideeën', vertelt de Duitse zanger. 'Ik ben op onderzoek gegaan naar waar mijn opa nou precies vandaan komt in Nederland. Ik heb oude foto's bestudeerd en toen begon het hele verhaal pas echt voor mij te leven.’

Muzikale reis

De Grup wordt een muzikale reis rond de geschiedenis van Hadders en Groote. Ze worden daarbij begeleid door een band die bestaat uit Lex Koopman op gitaar, Hans Lass op bas en Marcel Wolthof op drums. Het familieverhaal van Hadders en Groote wordt tussendoor verteld door Erik Harteveld. De Grup is van december tot en met maart te zien in theaters en dorpshuizen in Drenthe, Groningen en het Emsland.

Klinkende Klanken

Nicolaaskerk

In ons dorp wordt veel georganiseerd, vanmiddag gaan we met de muziek mee.
Uit het programma:

Op 9 december presenteert Stichting Culturele Activiteiten Kloosterburen (SCAK) het programma ‘Klinkende Klanken in Kloosterburen’. Op vijf verschillende plekken in het dorp treden ervaren musici uit de gemeente Het Hogeland op. De start is om 15.00 uur in de Katholieke Willibrorduskerk aan de Hoofdstraat.

In deze prachtige, monumentale kerk bijt het orkest van Sint Caecilia samen met het kerkkoor de spits af en rond een uur of half vier trekt de stoet verder naar de nabijgelegen Kroeg, die eveneens de naam van de kloosterbuurse patroonheilige draagt. Wie dorstig is geworden kan in Café Willibrord uiteraard rekenen op verse koffie, koele drankjes en vriendelijke bediening.

De volgende stop is bij de Krasse Knarren van ’t Olde Heem. Dit verzorgingshuis is in 2016 door coöperatie klooster&buren aangekocht en huisvest inmiddels ouderen, een kinderdagverblijf en begeleid wonen voor mensen met een lichte verstandelijke beperking. Binnen het huis, in de gemeenschappelijke ruimte, worden met enige regelmaat culturele activiteiten georganiseerd voor de bewoners en andere belangstellenden. SCAK tracteert er dit keer op een optreden van Alice van der Meer op blokfluiten en Michiel de Vries op gitaar.

Op een steenworp van ’t Olde Heem ligt de Nicolaaskerk. Ook dit is een bijzonder project dat opgepakt is door de dorpscoöperatie. Het interieur van de kerk heeft in het afgelopen jaar een metamorfose ondergaan en is geschikt gemaakt voor het organiseren van uiteenlopende activiteiten als theater en muziekvoorstelling. Maar ook voor vergaderingen, trouw- en dansfeesten is het een mooie plek. De binnenkant van de kerk is gestript, voorzien van wand en vloerverwarming en oerdegelijk geïsoleerd met stro en leem. Tijdens het muzikale rondje zullen Gerrie Jonker (fagot) en Erika Hutte (fluit) de kerk vullen met de klanken van hun instrumenten.

Het eindpunt van de tocht is het Klooster. Herberg het Klooster (voorheen Hotel het Klooster), is begin 2018 door Inge en Marlies Pastoor-Schulze overgenomen. Bezoekers kunnen er o.a. terecht voor persoonlijkheidstrainingen, bezinning en retraites. In het knusse cafeetje van het hotel zullen Monique Bollen en Jos Hoes met hun accordeons en saxen de afsluiting verzorgen. Uiteraard is er gelegenheid om de tocht onder het genot van een drankje te evalueren en nog even heerlijk na te genieten.

Sint Caecilia in de Willibrorduskerk

Zo kom je nog eens in een kerk! Grappig was ook dat we achter Caecillia, dus achter de muziek aan, naar de volgende locatie liepen.

Hoewel niet alle muziek mijn stijl is, is het hartstikke leuk en goed georganiseerd. Op de laatste locatie, nu Herberg het Klooster, vond ik de muziek het allerleukst.

Monique Bollen en Jos Hoes

Onderweg tussen de locaties kwamen we een vrolijkstemmend affiche tegen, ja ... zelfs hier!

Rijp

Lichte nachtvorst heeft mooie randjes rijp gegeven:

Dinsdag Dicht (61)

Hulpeloos staan de

toegetakelde bomen

als een stil verwijt

Boeken

Bijzonder boeiende middag in Huiskamercafé Noorderkerkpad Warffum met schrijvers Saskia Goldschmidt (Schokland) en Louis Stiller (Gasland) en gespreksleider Erik de Graaf.

De Warffumer schrijver Louis Stiller publiceerde in september het journalistieke boek Gasland. Nederland wordt wakker geschud, waarin hij de Groninger gaswinningsproblematiek messscherp analyseert. In oktober kwam ook een Groninger aardbevingsroman van Saskia Goldschmidt uit met de titel Schokland. Saskia komt uit Amsterdam, maar woonde in de afgelopen jaren voor research in Middelstum.

We hebben beide boeken aangeschaft en ik heb Schokland al uitgelezen, erg mooi, aangrijpend boek.

Ontdekken en ontmoeten en genieten

Ben je al gewend? Die vraag krijg ik regelmatig. Ik hoef helemaal niet te wennen, ik voel me al vanaf het begin thuis. Ik mis de stad niet. Ik kijk wel uit naar de verbouwing, om het huis naar onze eigen zin en smaak te maken. Maar ik heb me ingesteld om zeker een half jaar in het kakelbont te leven en kan ik het vol te houden omdat dat eindig is. Hoop ik.
Nu we nog niet verbouwen is er lekker veel tijd om onze omgeving te ontdekken!

Elke morgen als ik uit het raam kijk schiet er door me heen ‘Hier wonen we, dit is van ons!’
Zo happy!
En er is veel leuks hier. We hebben de jaarvergadering van de dorpsvereniging bezocht, heel bijzonder, en zo weer met meer buren kennisgemaakt.
Afgelopen maandag in het Cultureel Podium Onderdendam, op 20 minuten rijden van huis, we waren nog net op tijd voor kaartjes, want helemaal vol … liedjes met verrassend mooie stem van de schrijver Auke Hulst en virtuoos gitaarspel van Christof Bauwens met verhalen over het leven, jeugd, reizen, muziek, en te jong gestorven vaders, aangrijpend het lied ‘My final skin’. Wat een geluk dat we in de buurt wonen!

Blij naar huis met boek plus CD.

Vrijdag gingen we naar de stad Groningen, Stad, eerst naar de biomarkt op de Vismarkt, dan lunchen met lekkere vegan spaghetti bij Gustatio en dan naar de Jumbo Foodmarkt met een groot vegan aanbod, zij hebben de primeur om als eerste de vegan sashimi en sushi in de varianten zalm en tonijn te verkopen!

Sushi ben ik niet zo van, maar die sashimi ziet er zo heerlijk uit, dat wil ik graag proeven.

Smaak en textuur is goed, ongelofelijk goed zelfs.

Ik at nooit rauwe vis, maar ik denk dat het origineel prima benaderd wordt. Lekker met een sojadipsausje en ingelegde gember. Mooi geserveerd met eetbare bloemen. We kopen een bakje sashimi en twee pakjes diepvries van tonijn en zalm.

Leuk voor speciale gelegenheden. Een pakje kost € 6,50, wel prijzig, maar dat zal door het ontwikkelingsproces komen, denk ik.

Qua voedingswaarde stelt het niet veel voor, het bestaat uit 80% water … handig voor als je aan de lijn doet. 😆 Het is echt voor de leuk, feestelijk zonder dierenleed.

Vanmiddag kwam Sinterklaas aan bij het kleine haventje in Molenrij. We kwamen daar toevallig langs, omdat ik peren kon ophalen bij De Horizon, de vakantiehuisjes waar we vaak gelogeerd hebben. De peren waren per ongeluk op de composthoop terechtgekomen.
Hier geen demonstraties (maar ook nog geen roetveegpieten), leuk om te zien dat er heus wel kinderen hier wonen i.p.v. alleen maar grijze koppies.

Daarna gaan we naar Bakkerij De Eenvoud, de pipowagen met broodoven die we ook bezochten op Festival Hongerige Wolf en die nu in ons dorp staat. Waarschijnlijk blijft deze hier overwinteren.

Supergezellig met mededorpsbewoners/buren een broodje bakken.
Mijn eigen jammetjes smaken er prima bij.

Bokashi

Jaren geleden had ik een Bokashi-set aangeschaft. Dat leek mij de perfecte manier om op mijn bovenwoning met dakterras gft-afval tot compost te verwerken.

Ik had alleen niet goed gelezen dat het afval niet composteert, maar fermenteert en het er gewoon zo blijft uitzien als dat het in de bak ging.

Ook had ik de eerste keer waarschijnlijk te weinig (te zuinig!) starter gebruikt, ondanks de belofte dat het niet zou stinken, rook mijn eerste poging naar hondekots.

De tweede keer was het beter, maar wat moest ik nou met dat spul, het is geen gezicht om dat op de aarde van de plantenpotten te leggen. En inwerken ging niet omdat de potten vol wortelkluit zaten.

Dus ben ik er mee gestopt.

Nu met de verhuizing kwamen die emmers weer tevoorschijn en besloot ik ze maar weer te gebruiken.

Ik heb nog geen deugdelijke composthoop, alleen de bladeren in gaasmanden en daar durf ik geen afval bij te doen i.v.m. ratten e.d.

Ik dacht namelijk dat ik pas een kleine rat of een grote muis zag wegschieten en bij het terras langs de gevel hadden we mysterieuze hoopjes.

Bij navraag op een Facebookgroep waren de meningen verdeeld, volgens de meesten was het een mol, anderen noemden inderdaad rat of woelmuis. Het is geen klein hoopje, zie hier met de hand van Mijn Architect.

Het had een flinke tunnel gemaakt. Ik hoop dat het een mol is, hoewel ik het raar vind dat hij dan daar in het zand zit, in plaats van anderhalve meter verder in het gazon. Daar is tie meer dan welkom. Krijg je mooie rulle aarde.

Dat gras moet toch weg op den duur. Ik heb liever meer verschillende soorten planten, dan veel van 1 soort; gras vind ik een soort monocultuur en je moet het steeds maaien.

Ik verzamel zoveel mogelijk blad, omdat dat mooie humus oplevert. Je leest altijd dat gras doodgaat als er teveel blad opligt. Ik hoop dat dat waar is.

Ik heb als proef op een stukje gras, waar ik een moestuintje ga beginnen, een berg blad gelegd in de hoop dat het gras doodgaat zodat ik dat niet hoef te verwijderen. Maar misschien is dat helemaal niet zo. Dode takken van de Skimmia leg ik boven op tegen het wegwaaien van de blaadjes.

Experimetos!

Maar goed, die Bokashi-emmers dus:

Bokashi is het Japanse woord voor “goed gefermenteerd organisch materiaal”. Waar composteren met zuurstof en hogere temperatuur gaat, blijft de temperatuur bij Bokashionder 40°C: de energie blijft behouden en is er nagenoeg geen CO2-uitstoot.

Je kunt al het keukenafval erin doen, zelfs gekookte resten.

De emmers hebben een kraantje en het vocht, wat je regelmatig moet aftappen, is sterk verdund te gebruiken als plantenvoeding. Na aftappen kan het maar 24 uur bewaard worden, het teveel kan door gootsteen of doucheputje, het werkt als een natuurlijke ontstopper.

Hier is een handleiding over de Bokashi,

Ik vind het nog steeds jammer dat het niet in mooie aarde verandert, je legt dat niet zomaar in je tuin, maar het kan wel ondergewerkt worden, na twee maanden schijnt het wel vergaan te zijn.

Het kan ook in een composthoop verwerkt worden, dan werkt het als compostversneller.

Een nadeel is dat je telkens starter moet kopen (op internet zijn wel tips om het zelf te maken, maar is wel een gedoe), maar je schijnt wel een paar maanden met zo’n zak te doen. We gaan het zien.
Vandaag ben ik gestart met de eerste emmer.

Tuinwerk

Verbene ‘La France’ bloeit nog dapper door in border 1, hier en daar bloeien nog enkele bloemen, maar verder wordt alles behoorlijk kaal. De dramatische staat waarin veel bomen verkeren, wordt pijnlijk zichtbaar.

Bomen die hoogstwaarschijnlijk wegmoeten heb ik een rood lintje gegeven. Vandaag duwde ik zomaar twee boompjes om. De eerste had een omtrek van 43 cm en was 2.30 m lan. Totaal vermolmd bij de basis. Middenvoor op de foto de tweede, deze had een omtrek van 36 cm en was 7 meter lang:

Tussen de kas en de geplande moestuin staan verwaarloode aalbessenstruiken, hier op 7 oktober:

Deze hebben nu al het blad verloren, dat is het teken dat ze gesnoeid mogen worden, las ik op internet.

Nog nooit zoiets gedaan, dus verder speuren op internet. Veel informatie, ook tegenstrijdige adviezen.

Kan ik gelijk mijn nieuwe vlijmscherpe snoeischaar inwijden, die ik op de dorpsveiling buit heb gemaakt. Ik hou de volgende tips aan:

Ik snoei takken die elkaar kruisen, afhangen, uit de grond komen en maak de struik in het midden luchtiger.

Verder doe ik maar wat, volgend jaar zien we wel wat het resultaat is. Hopelijk komt het goed, wat ik hou erg van aalbessen.

Achterin het bosgedeelte snoei ik ook nog struiken op dezelfde manier, ze lijken op de aalbes, maar wat het is weet ik nog niet, ook dat is afwachten tot het voorjaar.

Al het snoeisel gelijk verwerkt in de takkenril.

Hoewel het fris is vind ik het heerlijk om zo lekker buiten bezig te zijn, krijg het er erg warm van.

Met wat uit de tuin en uit het achterliggende bos maak ik een herfstig droogboeket voor in huis. En dan wordt het al donker, korte dagen zijn het.

Logee

Mijn vriendin Alexandra uit Gouda komt het weekend logeren, zo leuk! Onze eerste logee hier!
Een van de kamers op de 1e verdieping krijgt tijdelijk de bestemming logeerkamer en het logeerbed is in elkaar gezet en opgemaakt.

We gaan veel wandelen, de kwelder op, fietsen naar Warm Nest bij Wongema in Hornhuizen, de kerktoren daar beklimmen en naar de Kloosterboeldag, een hilarische avond, waar ik een fiets, een mooie snoeiset en een borrelbon vergaarde. Zelf had ik Eet-Lekker-Mee-bonnen beschikbaar gesteld en daar werd flink op geboden. Dus binnenkort de eerste ELM-diners hier ten huize.

En voor St. Maarten, wat ook nieuw voor ons is, kwamen twee kindjes zingen aan de deur, gelukkig had ik snoepzakjes gemaakt. Supergezellig weekend was het!

Rozen, takkenril en ... Kips

Het is vandaag weer net zulk mooi weer als gisteren. Als bewijs zette ik gisteren een foto op facebook ... dat we buiten zitten te lunchen ... op 6 november!

Vandaag planten we de rozen, gekregen van Jan Wilde een Tuin. Het zijn er acht, en Henny zou Mijn Architect niet zijn als ze niet op gelijke afstand en netjes langs een touwtje geplant moeten worden. En natuurlijk precies op de kadasterlijn.
Rimpelroos, Rosa Rugosa, met de beste bottels voor mij en de vogels, deze roos moet wel wat in toom gehouden worden, maar we hebben een perfect plekje voor ze. Nou maar hopen op veel heerlijk ruikende bloemen en vele bottels.

Ik ga ondertussen verder met het snoeien en weghalen van dood hout. Gisteren ben ik begonnen daar een takkenril van te maken en ik moet zeggen dat dat erg snel gaat en heel leuk om te doen is. Mijn eerste takkenril:

Tussendoor maak ik een lunch met de nieuwe veganworst van Kips, en ja, heel de dag zit dat liedje in m'n hoofd ... liever Kips lalalala 🎶🎶.
Hij smaakt echt ontzettend lekker!