Monumenten

Het is dit weekend Open Monumentendag en kunnen we eindelijk eens de Luchtwachttoren in Warfhuizen beklimmen. Maar eerst gaan we naar de parktuin van Landgoed Oosterhouw. Het huis doet nog niet mee met Monumentendag, maar de tuin wel.

Na een onzekere tijd en de verkoop van het landgoed lijkt het erop dat er weer positieve tijden aanbreken. Een moedig, jong stel heeft het gekocht en heeft mooie plannen. Wat een klus! Het huis is niet geïsoleerd, overal enkel glas, het dak moet vervangen enz. enz. Maar ze zien het wel zitten met subsidies, crowdfunding, vrijwilligers enz. 

De tuin is verwilderd, verwaarloosd, maar het is ze gelukt om de paden en de heggen in vorm te brengen. De rest komt wel (of niet denk ik dan).

De kas ziet er wel slecht uit, aan een kant bezwijkt hij bijna onder een gigantische kiwi.

De staat van het prieel is dramatisch, daar zou wel heel snel iets mee moeten, anders hoeft het niet meer:

Als we op bezoek waren zat Henny daar graag te lezen, terwijl ik ondertussen door de tuin dwaalde; dit was tijdens ons bezoek in 2015:

 Telkens als we er zijn zet ik ook dit huisje weer op de foto:

Ik vind de verwildering wel mooi, maar er liepen ook ‘tuindames’ rond die zich grote zorgen maakten en dat ook uitspraken naar de nieuwe eigenaars. Tja, ik dacht: Het is nu hun tuin.

We drinken nog een kop koffie en na een leuk gesprek stappen we weer op de fiets.

We zijn vlakbij Verhildersum en besluiten een terrasje te pakken bij Ons Schathoes, met een lekker wijntje. Natuurlijk moest ik even het vegan Twixtaartje proeven .... oh wat lekker!

We bezoeken deze keer niet de Borg, ik wil alleen nog even het Arbeidershuisje in, dat vind ik zo'n leuk huisje. Dat waren wel bevoorrechte arbeiders naar mijn mening.

We fietsen verder naar Warfhuizen en komen langs Kluizenarij Onze Lieve Vrouwe van de Besloten tuin, waar een kluizenaar woont (Pater Hugo). We gaan even naar binnen en steken een kaarsje aan voor alle overledenen.

Zijn we eindelijk vlakbij de Luchtwachttoren, is er een brug afgesloten. We hebben geen zin om weer helemaal terug te fietsen en zijn burgerlijk ongehoorzaam, we worstelen ons met fiets en al door de hekken, haha.

Daar aangekomen moeten we even wachten, want er mogen maar drie mensen tegelijk naar boven. De gidsen kunnen zo boeiend vertellen over deze Luchtwachttoren 701, dat even wachten helemaal niet erg is.

Het is een bijzondere ervaring en het is een prachtig ding! Mooi dat hij bewaard is gebleven.

Dagje strand Delfzijl (1)

Eindelijk een echt zomerse dag. We gaan naar het strand, ja ... Groningen heeft sinds kort een strand. Het is heerlijk om weer eens met blote voeten door het zand en door het water te lopen.

We begonnen bij het Eemshotel met koffie op het terras. We kennen het hotel nog met de overdekte loopbrug. Die is inmiddels gesloopt en de nieuwe loopbrug is ruimer en heeft een prachtig terras. Het is vrij druk, maar we vinden nog een plekje.

Daarna gaan we het strand op, de plek voelt een beetje onwerkelijk, maar toch leuk. Het is niet druk, en dat bevalt ons wel. Ik zou nu niet graag op het Hoekse strand willen zijn, waar we meestal naar toe gingen toen we nog in Gouda woonden.

We lopen helemaal naar het eind, tot je niet verder mag. Daar liggen proefvelden van kwelders die nieuw natuurgebied moeten worden. Er groeit al van alles, hier Zulte en een Blinde bij heeft hem in deze uithoek al gevonden:

Veel (melk-) distelachtigen met mooie pluis:

En zelfs de zeldzame Zeeraket:

Aan het eind staat een gebouwtje, ook op palen, het blijkt een eethuisje. We nemen een patatje, je kunt daar heel leuk zitten op een soort rondgang, met uitzicht op zee.

We lopen terug langs het fraaie gebouw van Groningen Seaports ...

... en Henny kan het niet laten om even naar binnen te stappen en een praatje met de receptioniste te maken, ze zit daar vrij eenzaam, omdat veel mensen nog thuis werken.

We komen ook langs het kunstwerk ‘Video Folley’ van Coop Himmelblau:

Helaas ook hier graffiti, maar deze kon ons wel een glimlach ontlokken:

We lopen verder over de boulevard en gaan heen en terug over beide loopbruggen.

Dat Delfzijl wordt wel wat, let maar op, binnen no-time is het booming. Na deze dag voelt het echt als naar het strand geweest, een beetje rozig en licht prikkende huid van de zon. Het maakt me niet uit dat het een ‘nep’strand is, ik vind het prachtig.

Tuin in augustus

Ook augustus vond ik tegenvallen wat betreft het weer. Augustus vind ik sowieso een lastige maand. Zomer noch herfst. Je hoopt steeds op mooie zomerse dagen, maar het regent vaak en is ook fris. Heel veel is uitgebloeid en de meeste Asters staan nog in de knop. Ik hou wel van wild, maar nu vind ik de perken rommelig en saai worden.

Gelukkig is er nog wel kleur in de tuin. Rudbeckia geeft zoveel plezier:

De linker appelboom heeft mooie rode appeltjes. Ik weet niet welke soort het is.

Dit jaar ga ik veel vlierbessen krijgen, bijna alle vlieren die ik heb hangen vol.

Een van de vlieren krijgt rood blad, ik geloof niet dat ik dat eerder zag.

De Kogeldistel heeft maar 1 kop, hopelijk volgend jaar wat meer, want ze zijn wel heel leuk.

Als de spinnewebben weer zichtbaar worden (en groter) vind ik het ook herfstachtiger.

Ik heb de vogeldrinkschaal wat meer in het zicht gezet, in het Berkperk, leuk zijn de weerspiegelingen:

Een alien kijkt me aan: Vaste judaspenning.

Maar de echte alien is dit: Op de oude kastanjestronk groeide iets merkwaardigs, het voelt heel erg zacht aan. Het blijkt Heksenboter te zijn, geen zwam maar een slijmzwam, een organisme dat zich kan voortbewegen. Meestal is het heldergeel, maar deze kleur komt ook voor:

Anti-slak

Ik las er⁠gens op internet dat een vrouw 44.000 slakken geraapt heeft! Ik telde ze wel per keer, 100 tot 200, maar ik telde niet door. Ga ik volgend jaar doen! Toch vind ik het wel meevallen hier. De moestuin had ik al opgegeven dit jaar. Oudere planten worden wel met rust gelaten, nieuwe plantjes of stekjes zijn meestal het haasje. Ik vond een recept van een middel met knoflook, daar zouden ze een hekel aan hebben.

Je moet een hele knoflookbol in teentjes verdelen en schillen, in een pot met een liter kokend water overgieten en een nacht laten trekken. Dan zeven en verdunnen, ik weet niet meer hoeveel.

Er was niet genoeg knoflook in huis, en wat ik nog had eten we liever zelf op. Ik had wel de uitgebloeide Slangenlook, Allium scorodoprasum, en ik had daarvan de zaden geproefd (alle Alliums zijn eetbaar). Behalve dat deze zaden erg naar knoflook smaken, zit er ook een stevige pepersmaak aan. Dus ik dacht dat dit ook wel zou kunnen werken.

Ik deed de zaden in een pot met 1 liter kokend water en liet het een nacht staan. De volgende dag gezeefd, de vloeistof in een sprayflesje gedaan en een naaktslak gezocht.

Deze zat op een blad ...

 ... en nadat ik het spul erop gesprayd had, verliet hij het blad zo snel mogelijk:

Dus als ik nu kwetsbare plantjes in de tuin zet, spuit ik ze even in. Ik weet natuurlijk niet hoe lang dit goed blijft, ik bewaar het maar in de koelkast.