Zuidhorn en Café Marleen

De volgende ochtend een gezellig ontbijt in Hotel in 't Holt en nog lang napraten met Bill en andere gasten. Wat hebben we weer leuke mensen ontmoet!

We maken nog een wandeling door het hart van Zuidhorn, ook nu weer een stralende zomerse dag.

Hier sliepen we

Via een smal kerkepad lopen we naar de kerk langs de voormalige pastorie met de naam Tijdverblijf. Een prachtig gebouw dat, na later bleek, ook een B&B is; helaas niet voor ons budget.

De monumentale boom is een Ginkgo Biloba, ik heb nog nooit zo'n flinke gezien!

Parasolzwammen bij grafsteen

Dan weer met de trein terug naar de stad Groningen, voor een avondje Cafe Marleen, dat is al weer veels te lang geleden. We logeren bij dhr. Bleeker, gaan wat drinken bij cafe De Oude Wacht, eten bij de Weeva en dan een supergezellige avond bij Marleen. De band VENcE treedt op, die we dus sinds gisteren kennen, nu in een andere bezetting en we kunnen weer een band toevoegen aan lijstje favoriete muziek uit Groningen!

En hoe gaat de vakantie nu verder? Het geld is vrijwel op … dus gaan we naar huis of …?

Wordt vervolgd!

Festival in Zuidhorn

Ik heb een week vakantie. Maar het Groningenpotje is bijna leeg. We hebben nog genoeg voor een weekendje en toch wil ik de hele week weg. Hoe ga ik dat doen?

Eerst maar over het weekend:

We reizen naar een dorp in het Middag Humsterland, dat weer onderdeel is van het Westerkwartier. Dit gebied vind ik een van de mooiste stukjes Groningen.

In het dorp Zuidhorn vindt vandaag een festival plaats in Hotel in ’t Holt en daar overnachten we ook. Dit plaatsje heeft een treinverbinding met de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en als we bij station Zuidhorn uitstappen en naar het hotel lopen zijn we verrast over dit mooie dorp met fraaie villa's.

Het Music=Art festival viel mij op door de namen van de deelnemende muzikanten. Bekenden!

Een bonte verzameling muziek, dans, poëzie, mode en kunst, staat er in de aankondiging.

Het begint om twee uur en we komen net aan. We missen de opening van Arnold Veeman, hij zingt dezelfde liedjes als in Pieterburen, maar we kunnen hem niet zien omdat het al helemaal vol staat met publiek. 

Dit is de zesde keer dat dit festival georganiseerd wordt. De stuwende kracht hierachter is de

bezielende muziekschoolhouder Bill Baboon (Willem Venema).

Wat ons in eerste instantie hierheen lokte, is de vermelding van Bert Hadders en de Nozems en Inge van Calkar in het programma. Het is een superleuk, ongedwongen festival en ik heb het helemaal naar m'n zin.

Omdat het zulk zalig weer is en we buiten zitten, in gesprek raken met leuke mensen, missen we wel een gedeelte van wat er allemaal binnen gebeurt, het is een propvol uitgebreid programma. Genieten van de diverse muziek, gedichten, mode en dans. Het is onmogelijk om alles te zien. 
Ik wil niet weg om wat te gaan eten, dus eten we een broodje hamburger ... dat is echt jaren geleden en wat mij betreft ook meteen de laatste keer. 
Op een gegeven moment val ik bijna om en gaan we naar bed. Een schitterende nieuwe hotelkamer … het feest gaat nog een tijdje door, de bassen hoor ik vaag in de verte en val in een diepe slaap.

Hier een fotoimpressie.

Bill Baboon en de Wisselband

Inge van Calkar & Frank Fiedler

Procussion

Bert Hadders en De Nozems

Harry Loco

Eregast: schrijver/dichter Eddie Woods

Vence

Gronisch Tuinieren

We gaan met onze vrienden Jan en Henri naar Domies Toen in Pieterburen. Domies Toen (de tuin van de dominee) is een oude pastorietuin, waar veel stinzenplanten staan, in het Gronings ‘Börgbloumkes’ genaamd, verder groeien er veel wilde planten en is er een Middeleeuwse kruidenroute uitgezet. De 'slingertoen' is aangelegd in 1881.

uitgebloeide slanke sleutelbloem in Domies Toen

Vandaag is er een middag genaamd Gronisch Tuinieren, over lusten en onlusten van het tuinieren. We krijgen een rondleiding door de tuin. Nu ik hier met ‘tuinproffessionals’ loop bekijk ik de tuin weer met andere ogen.

Daarna begint het programma in het kerkje.
Alma Huisken uit Molenrij vertelt over de composthoop. We zijn al vaker bij haar tuin in de buurt geweest, maar tot een bezoek kwam het steeds niet. Ik heb twee boeken van haar, Eten, 100 favoriete recepten van Alma Huisken en Van het land, wat een heerlijk boek is.

Dan komt cabaretière Harmien Slier, met assistentie van juffrouw Bats, die samen op hilarische wijze de impact behandelen die het tuinieren op lijf en leden heeft. En daarna nog een lezing van de tuinontwerper Jasper Helmantel. De middag wordt afgesloten met Groningse liedjes van Arnold Veeman.

Hij zingt prachtig, maar de muziek komt uit de computer … ik zie hem toch liever met z'n contrabas.

Toch ben ik weer ontroerd bij het nummer De woarhaid.

Hierna gaan we naar Noordpolderzijl, in 't Zielhoes wat drinken met povverd en bitterballen. Ook even over de dijk kijken.

Een leuke dag met z'n vieren.

Weer een weekendje ... Groningen!

We huren een 17,95-autootje in de stad Groningen en rijden naar Westerlee. We gaan logeren bij onze vrienden en bezoeken daar ook mijn favoriete tuin: Jan Wilde een Tuin.

Geen open dagen dus de tuin is heel stil, alsof hij helemaal voor mezelf is, het is alsof de beeldjes bijna gaan leven. Een heilzame plek.

De tuin is nu weer zo anders dan de vorige keer dat we hier waren, er is een langzaam begin van de herfst. Ik neem de tijd om de kunstwerken nog eens goed te bekijken.

Dat dit slakje nou net besloot om daar te gaan zitten, doet het beeld geen recht, maar is wel erg grappig.

De rode Engelwortel is nu uitgebloeid

Een nieuw pad met hergebruik van dakpannen, ik vind het erg mooi geworden

Als je in de buurt bent kan ik een bezoek aan deze schitterende tuin Jan Wilde een Tuin zeker aanraden. Een heilzame plek.

Vekaanzie 5, dag 14 t/m 17

Westerlee, wat hadden we het er fijn! De vakantie loopt op z'n eind, maar er komt nog een staartje met familiebezoek aan. Tot vandaag hebben we de huurauto.

We rijden eerst naar motel Paradiso in Nieuweschans om onze bagage te droppen.

We rijden langs dit bord, al geruime tijd grote bouwplannen hier, huh nog een Spa hier? Maar tot op heden vooral grote bereklauwen te zien.

We rijden naar Groningen om de auto terug te brengen.

Een sombere dag, een beetje melancholisch nu het eind van de vakantie nadert, maar deze rit op een rustige A7, luisterend naar onze nieuw CD van Eddy Koekkoek, heeft wel wat.

De auto afgeleverd en bij de bushalte blijkt dat we drie kwartier moeten wachten op de bus naar het station. Kunnen we net zo goed gaan lopen. Wandelen we door een onbekend deel van de stad Groningen, langs studentencontainers op het Damsterdiep en zicht op de imposante Tasmantoren.

Na deze wandeling eerst maar een versnapering bij de Oude Wacht en de kranten lezen.

Per Arrivatrein reizen we terug naar Nieuweschans, waar we met Broer en Schoonzus hebben afgesproken. Ook zij hebben een kamer in Paradiso en dan gaan we een hapje eten in de Leeuwerik en lekker bijpraten.

De volgende dag gaan we naar Duitsland, naar de verjaardag van onze Duitse schoonzus. Onderweg logeren we bij onze voormalige overburen, die nu in Schwei wonen in een schitterende boerderij met B&B en heel veel zwaluwen. 

Het is een supergezellig weerzien. Ook de verjaardag is gezellig met al mijn Duitsekantfamilie. Weer terug in Nederland blijven we nog een nacht in Nieuweschans.

Ik vind het leuk om Broer en Schoonzus de Tuin van Jan te laten zien, zodoende zijn we er nog eens, alsof we er geen genoeg van krijgen. Schoonzus is net als ik erg gecharmeerd van de beeldjes hier.

Als we bij Oudeschans deze borden weer zien gaan we toch eens vragen hoe dat nu zit. We spreken een man aan en hij begint gelijk vol vuur te vertellen over wat hier allemaal gebeurt.

Hij stort z'n hart uit en praat geringschattend over de kikker- of salamandertunnels. Hij zegt kom maar mee, dan kun je die belachelijke dingen met eigen ogen zien. We lopen over het land en zien tunneltjes onder de weg door, schamper zegt hij dat vooral konijnen er gebruik van maken.

Hij noemt bedragen wat het allemaal moet kosten, hij wijst waar het water volgens hem zinloos rondgepompt wordt. De naam Henk der Betrüger valt regelmatig.

Over de distels, ieder was tot voorheen verplicht ze te verwijderen, maar nu ze in het natuurgebied groeien hoeft dat blijkbaar opeens niet meer. Ik begrijp niet alles wat hij in het Gronings zegt, maar dat het hem hoog zit is overduidelijk. Wat een toestand. 

Wat gebeurt daar toch allemaal in Oost-Groningen?

Vekaanzie 5, dag 13

Ik lig in bed. Ik word langzaam wakker, vanuit een diepe slaap. Even denk ik dat mijn oren dichtzitten … ik hoor namelijk niks. Langzaamaan begint het te dagen … ik ben in Groningen, Westerlee. In de logeerkamer van vrienden. Ik heb geen horloge, er is geen klok … er is helemaal geen tijd. Volmaakt tevreden.

Beetje bij beetje dringen geluiden tot me door … meesjes, een vink, zelfs de haan is bescheiden.

Ik denk aan wat mensen vaak tegen me zeggen als ik vertel dat ik in Groningen wil wonen.

En die aardbevingen dan? Het komt er vol met windturbines te staan. Er is geen werk. Het is daar kouder. Deprimerend die stoppels en de kale klei. Stugge mensen. Daar kom je nooit tussen. Je wordt ouder, er is niks in de buurt enz. enz.

Ik ga het niet meer proberen uit te leggen, ik zeg alleen: Ik slaap daar de hele nacht aan een stuk door.

Vandaag op tuinbezoek, in het kader van de Tuin en Kunst Tiendaagse, als eerste natuurlijk Jan Wilde een Tuin, een van mijn favorieten.

Tijdens een wandeling door deze grote (8.000 m²), gevarieerde tuin wacht je steeds weer een verrassing. We zijn hier al vaker geweest, maar steeds geniet ik weer van de verschillende sfeertjes en planten die ik nog niet ken.

Al wandelend kom je in de hele ontluikende tuin bijzondere kunstwerken tegen.

rode engelwortel

De volgende tuin is Wubsbos in het Maintebos in Winschoten, een informele tuin van 1700 m² met een hoogteverschil van ongeveer 5 meter, ontstaan door zandafgraving in de vorige eeuw.

De mooie tuin is geleidelijk ontstaan, met borders, pergola’s, trappetjes en een kleine vijver. 

Jammer dat het regent, zodoende heb ik te weinig foto's gemaakt. Maar de koffie met Groninger koek maakt veel goed.

De derde tuin is De Houtstek in Blijham. Een verrassende, natuurlijke tuin met mooie uitzichten op het landschap. Een wild en een formeel gedeelte.

In de Pipowagen een kleine expositie van het werk van de tuinvrouw, Thea, aquarels, keramiek en sjaals. Die sjaals zijn zo kunstig gebreid dat je bijna niet kan geloven dat het handwerk is, de techniek is kantbreiwerk, echt beeldschoon!

De laatste tuin van vandaag is de Veenhoeve in Westerlee, een grote landelijke tuin rond een boerderij uit 1860. Er wordt biologisch getuinierd met respect voor al wat leeft, maar er wordt wel wat gemopperd op de reeën die de jonge aanplant kaalvreten.

Er is hier een prachtige bloemenweide aan het ontstaan en verder klaprozen, een hemelsblauwe Phacelia en nog veel meer.

En dan hebben we nog een genoeglijke laatste avond bij onze vrienden in Westerlee.