Poetsen (2)

Lekker vroeg op en na het ontbijt weer verder met de ramen.

De ventilatieroosters zijn een uitdaging. Excuseer mijn seksistische opmerking, maar zo’n systeem is vast door een man bedacht. Een vrouw zou zich gelijk afvragen hoe je dat schoon moet houden/maken.

Het tweede raam aan de binnenkant is klaar.

Tijd om te ontspannen, we lopen via het schelpenpaadje naast ons huis een rondje om het bos. Het weer is prachtig. De wind ruist door de bomen en de zon schijnt. Wat is het hier mooi!

Verder met de buitenkant van de huiskamerramen. 

Met de smalle zuigmond van de stofzuiger kan ik net in de ventilatieroosters, ze zitten helemaal vol met oude, kleverige spinnenwebben. Gelukkig ben ik niet bang voor spinnen. Anders zou het geen doen zijn, want wat zijn het er veel! 

Van de kunststofkozijnen komt zwarte drab af. Wat is het in hemelsnaam? Is het rubber aan het oplossen? Of gewoon vuil? Maar het wordt met veel water gelukkig steeds minder.

Eindelijk de twee ramen klaar! Deze kamer heeft drie ramen, dus nog 1 te gaan. Deze niet zo huishoudelijk aangelegde huisvrouw is best trots.
Kijk ze glimmen, het is toch net of er geen glas in zit? 😀

Genoeg gesopt voor vandaag. De schommelbank die helemaal overwoekerd was, vrijgemaakt ... hij schijnt nog goed te zijn. Maar wil ik zo'n ding?

Ik ga wat bamboe en reuzegras in de voortuin wegknippen, zodat de postbodes wat makkelijker bij de brievenbus kunnen. Ik weet dat het gewoon weer aangroeit, maar nu ziet het er even goed uit. Volgens onze buurman moet er iemand met een kraan komen om ons te verlossen van die bamboe.

We zien wel hoe het verder gaat. 

Deze mooie dag besluiten we met een glaasje, wel alcoholvrij, we moeten zometeen weer naar Gouda rijden en daar de laatste dingen inpakken.

Morgenvroeg staan de verhuizers voor de deur.

Poetsen (1)

We zijn er weer, dit weekend, met de huurbus. Als we hier rondlopen hebben we steeds momenten van … we doen het zus en zo, en een week later … nee we doen het zo. Maar plannetjes worden steeds concreter.

We zijn het onvoorstelbaar vaak met elkaar eens!

Er bestaan geen tekeningen van dit huis, Mijn Architect is nog bezig huis en tuin op tekening te zetten.

Er staat een laag niet zo fris ruikend water in de afwasmachine, blijkbaar een verstopping. Eerst die maar leegscheppen.

Ik kan niet veel anders doen dan schoonmaken. Er gaan straks nog muren, plafonds en wie weet vloeren uit, dus nu al verven heeft geen zin.

Voorlopig nog maar verder met schoonmaken, ik was vorig weekend begonnen aan het raamkozijn in de kamer waar we nu slapen. Het is bizar hoe lang je met zoiets bezig kunt zijn. 

Daarna ga ik verder met de ramen in de woonkamer, op vier ruiten zit voor de helft plakplastic. Dat ziet er zo armoedig uit. Het is geen raamfolie, maar echt plakplastic. Het is een rotklus, want het plastic is verweerd en de lijm blijft deels op de ruit. Schrappen en nog eens schrappen.

Maar het vordert gestaag, en je hebt gelijk eer van je werk. Daarna de kozijnen schoonmaken, het water kleurt nicotinebruin.Tot slot zemen en dan is 1 raam klaar.

Bonte zandoogjes fladderen vrolijk door de tuin.

We gaan boodschappen doen, onderweg veel bedrijvigheid op het land. We rijden met de huurbus naar Winsum, een dorp met verrassend veel voorzieningen, en een leuke natuurvoedingswinkel, Fluitekruid.

Mooi dorp om even op ons gemakje doorheen te wandelen.

Weer terug verder met poetsen. De fontein en kraan in het toilet op de eerste verdieping zitten helemaal onder de kalkaanslag, flink met azijn aan de slag.

Aan het eind van de dag een simpele spaghetti koken. Rug en handen doen pijn. Morgen weer door.

Bezoek!

Gisteren reden we weer met een bus vol spul naar ons nieuwe huis. Uitpakken en door de tuin dwalen. Veel rijpe druiven. Druiven en bloemen plukken uit eigen tuin, hoe leuk is dat.

's Avonds gingen we een (helaas geen vegan) hapje eten in het plaatselijke restaurant. Bij binnenkomst weet men al wie we zijn en we hebben een leuk gesprek met een stamgast.
Vanmorgen vroeg op en een pan soep gekookt, want vanmiddag komt ons eerste bezoek.
Dat was leuk! Jan, Henri en Annie brachten allerlei tuingereedschap mee en zelfs een heuse grasmaaier.

We lopen door de tuin en maken een opzet over mogelijke bomenkap. Heel veel bomen zijn erg toegetakeld en uit verhouding. Ze dienden alleen als brandhout. Verder staan er veel van dezelfde soorten, en allemaal dicht op elkaar. Ook in de tuin is nog heel veel werk te verrichten.

We gaan ook even naar Hotel het Klooster, nu Herberg het Klooster geheten. Het is verkocht, de nieuwe eigenaars hebben het opgeknapt en vanmiddag is de opening.

Erg leuk om samen met onze vrienden even een kijkje te nemen.

s' Avonds worden we verrast met nòg een bezoek. Maika en Mark. Zij wonen (een deel van de week) vlakbij.

De mannen bekijken het huis en bespreken waarom sommige dingen zo zijn zoals ze zijn.

Wat een leuke dag!

De volgende dag gaan we voordat we weer naar Gouda vertrekken, even naar het veld  achter ons huis. De jaarlijkse Jeu de boule vindt daar plaats. We maken gelijk kennis met veel buren en dorpsgenoten. We drinken en praten samen tot het moment daar is dat wij weer moeten vertrekken.

Eerste nacht

In Gouda gaat het dozen vullen gestaag door.

Gisteren met een huurbusje vol spullen vertrokken. Een bed, tafel en verder zoal noodzakelijks.

bij de notaris in Leens

Als we van de notaris terugkomen ervaren we hoe het voelt, dit huis, deze kamers met apart kleurgebruik.

De keuken met knalrood keukenblok, vier kleuren wandtegels, groene en gele wanden, rode gordijnen en vloertegels met allemaal verschillende motieven en kleuren.

Huiskamer met veelkleurige schrootjes op de muur en laminaat op de vloer.

De badkamer, met ook heel veel verschillend gekleurde tegels.

Nu alle meubels er uit zijn, ziet het er dramatisch uit. Heel even zakt de moed ons in de schoenen.
Oorspronkelijk wilden we een huis waar niet zo veel meer geklust hoefde te worden. Maar dat is een illusie. Tegels weghakken is wel het meest vervelende klusje wat ik me kan indenken.

Maar al gauw komt de moed terug. Want wat een heerlijke plek is het hier!
We zien wel hoe en wat ... we hebben alle tijd. Het hoeft niet in een paar weken af.
We lopen door de tuin, ook hier moet wel wat gebeuren, maar de basis is goed. Wat hebben we veel bomen! En druiven!
In een van de slaapkamers zetten we alvast het bed in elkaar en aan onze oude vertrouwde eettafel proosten we op ons avontuur.

Een nieuw begin ...

Heel lang geleden, toen ik dit blog begon, schreef ik bij m'n profiel het volgende:

Een verlangen naar een nieuwe plek om te leven, wonen en werken. Tijdens deze zoektocht in de provincie Groningen beschrijf ik onze avonturen vanuit het ‘westen’ met de hoopvolle gedachte dat deze droom ooit uit zal komen. Ik raak een beetje uitgekeken op onze woonplek hier in het westen, in de binnenstad van een middelgrote plaats. Vond het altijd prettig om in de stad te wonen, maar ga steeds meer verlangen naar horizon en ruimte. De drukte hier, de haast, het lawaai, de rommel, de horkerigheid.

Bestaat er nog een plek waar je geen snelweg hoort, waar het ’s nachts donker is, waar het leven wat langzamer mag? Waar mensen vriendelijk zijn? Het verlangen naar ruimte en stilte wordt steeds groter. En als zo’n plek bestaat, is het te betalen? Durf ik het aan? Over dat onderzoek gaat deze blog voornamelijk.

Interesses: Ik hou van het leven, van man en zoon, van Groningen en Griekenland. Van kokkerellen, muziek, boeken, vogels en buiten zijn. Ik heb een brede belangstelling voor wat er om mee heen gebeurt. Ik werk met hart en ziel als activiteitenbegeleider met dementerende ouderen en als woonbegeleider bij mensen thuis die wel wat begeleiding kunnen gebruiken.

Mijn Architect en ik zijn sinds de financiële crisis gedwongen om sterk te bezuinigen, eerst uit noodzaak, nu als bewuste keuze: streven naar consuminderen als nieuwe levensstijl. Zelden nog vliegvakanties, de auto de deur uit. Maar we zijn in staat om te blijven feesten omdat het leven dat waard is.

Na jarenlang op ontdekkingstocht door Groningen vanuit Gouda, is nu het moment gekomen om ‘het ontdekken’ voort te zetten vanuit de provincie zelf. Want sinds september 2018 wonen we er.

Een droom is uitgekomen en een nieuw avontuur vangt aan.

De ontdekkingsreis van binnenuit. Hoe pakken we het aan … de verbouwing van het huis, de tuin, ons nieuwe leven. Daarover gaat deze blog vanaf nu.

Kattenoppas

We gaan een weekje in de stad Groningen bivakkeren om op poezen te passen.

In een prachtig pand wonen de verschillende vakantievierende eigenaren van de vijf katten die we deze week gaan verzorgen.

We krijgen een rondleiding en info over de katten.

De eerste dagen zorgen we voor Polly, Pepper en Pebbles, daarna komen Otje en Siem thuis, zij zijn bijna18 jaar!

Deze eerste avond gaan we eten in de Oude Gasfabriek, wat wel redelijk was. Wat echt heel goed smaakte was een soort roze champagne, maar dan alcoholvrij, Vinada.

Vrienden die een boerderij in Niezijl aan het verbouwen zijn, komen ook nog even, reuze gezellig.

Deze week kunnen we ook mooi een aantal vegan opties in Groningen uitproberen. Het meeste is wel redelijk, we wilden ook niet teveel uitgeven.

Bijzonder en lekker was het bij Mo Flow.

Mijn Duitse schoonzus was toevallig in Groningen met haar koor en nodigde ons uit om ee te eten bij de Weeva. Terugkeek gevraagd of van mogelijk was, en dat was geen probleem. Ze verontschuldigden zich nog omdat het dessert alleen fruit was. In zo'n korte tijd was er een andere keus. Wij vonden het supergeslaagd!

 Mijn Architect borstelt Siem:

Otje vond het toetsenbord wel een lekker plekje: 

Ook nog naar een optreden van een band die nummers van de Kinks speelde,  in de Kroeg van Klaas, het viel een beetje tegen.

Ons nieuwe huis op funda laten zien:

Katje Polly:

Het ging allemaal goed met de katten, soms wat zorgen als er eentje de nacht wegbleef. Wij gaan deze week ook nog even naar ons nieuwe huis, om wat maten te nemen. En natuurlijk nog even naar onze vrienden in Westerlee. Op de dag dat we weer naar huis zouden gaan, reed de trein niet ... en konden we gelukkig nog een nachtje in Westerlee slapen.

Al met al een zeer geslaagde week, met leuke ontmoetingen en ook nog eens prachtig zomerweer.

Een week na ons verblijf is katje Siem gestorven.

Festival Hongerige Wolf 2018 (3)

We besluiten niet de hele dag op het festival te blijven, ik wil ook graag naar onze vrienden.
We staan vroeg op, fietsen in alle stilte naar Hongerige Wolf.
Het wordt een prachtige dag en het is hier schitterend ...

Grote klit, Arctium Lappa

We zoeken iets te ontbijten op het festivalterrein. Dat valt nog niet mee, alles is nog in diepe rust. Uiteindelijk eten we bij de Bakkerij een heerlijke boterham met avocado en paprika met koffie en notenkoek.

Op naar de laatste voorstelling. Cia.Efecto R met ‘It’s there. Around the corner’, een absurdistisch dans-theaterstuk in en rondom een stalen buisconstructie in de vorm van een tent. Heel verrassend!

Wel een beetje jammer dat we Inge van Calkar missen, maar die treedt pas om 18.00 uur op. En we zullen haar ongetwijfeld nog tegenkomen  Nog een laatste kop koffie bij iemand in de voortuin en dat was het dan weer voor dit jaar.

We vertrekken naar Westerlee, wat toch nog een dik uur fietsen is op de ov-fiets met het korte afstandszadel. Maar het is te doen. Mijn Architect blijft bij Henri en wij, Jan, Annie en ik gaan naar Tuingoed Foltz in Meeden, daar is een plantenveiling.

Dan nog lekker en gezellig eten in de tuin, in de prachtige abri zitten, een echt leuk plekje en de volgende morgen terug naar Gouda.