Koolmezen

Bij de afvoer van de mechanische ventilatie van wc en badkamer zat geen rooster, alleen een gat in de buitenmuur. In april zagen we een koolmees het gat invliegen.
De koolmezen hebben een nest in de schacht gemaakt. Dat betekent dat we voorlopig de ventilatie maar niet gebruiken, anders is het wel heel zielig voor die vogeltjes. Omdat licht en ventilatie in één schakelaar gecombineerd is, gaan we maar bij kaarslicht naar de wc en in schemerlicht douchen.
Zodra het nest weer verlaten is maken we wel een roostertje.
Mijn broer maakt met zaklantaren en telefoon een foto. Diep in de ventilatieschacht zit het nest, gemaakt met plukken (honden)haar. De staart van de broedende moeder staat fier omhoog.

Henny zorgt voor een schemerlampje in de wc en ik plak een briefje op de knop.

We volgen het af en aan vliegen van de ouders en zorgen dat er genoeg voer in de buurt is, vetblokken met gedroogde insecten en meelwormen.

Helaas hebben we het uitvliegen gemist. Of was er geen uitvliegen? Ze vlogen op een gegeven moment steeds minder naar binnen.
We weten het niet. Je hoort veel verhalen over dode meesjes n.a.v. bijvoorbeeld gif tegen de buxusmot. Niet dat ik weet of buren buxus hebben of gif spuiten, maar we wonen wel in een omgeving waar gif gebruikt wordt op de akkers.
Over een poosje maar eens het nest bekijken of er eventueel dode meesjes in liggen.
Er vliegen wel heel veel jonge meesjes in de tuin, constant horen we hun hoge gekwetter en zien ze heen en weer vliegen.

Afgelopen maandag zag ik opeens een koolmeesje op het stoepje bij het tuinhuis zitten.
Toen ik voorzichtig dichterbij kwam vloog hij niet weg, hij bleef gewoon rustig zitten.
Was hij tegen de ruit gevlogen en zat even bij te komen?

Ik liet hem zitten en hield hem in de gaten en hoopte dat er ouders zouden komen.
Na een poosje maakte ik zijn snavel nat met wat water (had ik ergens gelezen). Hij liet me gewoon begaan, was niet bang of schrikachtig. Hij was nog jong, maar ook niet weer zo klein.
Hij zat daar maar en het werd avond. Ik besloot hem mee naar binnen te nemen. 's Nachts loopt er vaak een kat door onze tuin en dat zou het meesje niet overleven.

Hij liet zich gewoon oppakken. In een emmertje maakte ik een nestje van een doekje en zette hem daarin. Ik noemde hem Jodokus.
De volgende morgen zette ik hem weer buiten. Hij begon nu een beetje te bewegen en geluid te maken. Ik hoopte dat ouders het zouden horen. Hij zou vast wel honger hebben inmiddels.
Maar er kwam niemand. Hij kroop een beetje onder een plant, uit de zon en zat daar maar.

Uiteindelijk heb ik Faunavisie gebeld, een opvang-organisatie die hier vlakbij zit in Westernieland, met de vraag wat ik nog kan doen. We mochten hem brengen. Daar werd hij gevoerd en wordt verder verzorgd. Dat gaf wel rust.

Vanmorgen toen we de deur uitstapten lag er een dood koolmeesje bij de deur.
Ook hier weten we niet wat er gebeurt is, maar we denken dat deze tegen een raam gevlogen is.
Het went niet, zo'n dood vogeltje.
Wat een zorgen, al die meesjes.

Update 15 juni:

Mijn broer verwijderd het mezennest uit de ventilatieschacht, geen dode vogeltjes!
Alles is dus goed gegaan. Het was een groot nest, met mos en haren van schaap en hond en een plukje haar van een konijn of ree.
Daarna snel een roostertje voor het gat geplaatst.

Tafel

Een degelijke, mooie en betaalbare buitentafel was een van mijn recente wensen.
Vandaag werd hij gebracht. Heerlijk!

Een boeketje uit eigen tuin en kleedje erop, hapjes maken.
M&M komen straks, kunnen we de tafel inwijden.

Daarna maken we een wandeling en gaan de speeltuin in!
😂

Dagje op stap

Via internet heb ik een supergave, betaalbare buitentafel gevonden. We gaan hem bekijken in een loods in Westerbroek en we besluiten hem te nemen.
Het blad is van dikke balken en het onderstel van steigerpijpen.
Maandag wordt hij bezorgd.
Daarna rijden we naar Uithuizen, naar de Eemstuin, er is een open dag en ik mag nog een groentepakket ophalen omdat ik meedeed met hun crowdfunding.
Mooie groentetuin met grote kas en bevlogen mensen.

We nemen er koffie met een vegan muffin. Mijn pakket mag ik zelf samenstellen, ik kies voor prei, courgette, groenselderij, appels en doperwtjes, alles net vers geoogst.

Daarna rijden we naar Noordpolderzijl en omdat het zulk heerlijk weer is, pakken we daar een terrasje, bij het Zielhoes. Een gezellige drukte is het daar en altijd een leuk sfeertje. Maar over de dijk heerst weer volkomen rust.

Als we weer verdergaan, rijden we naar Westernieland. Er zijn dit weekend de ecotuindagen van Velt, en we gaan naar Kristins Kruiderij. Een leuke tuin, en leuke mensen.
Zo'n prachtige schaal als vogeldrinkplaats vind ik ook een mooi idee.

Als het in mijn tuin allemaal een beetje lukt, kan ik misschien volgend jaar ook meedoen met die dagen.
Inmiddels heb ik een lidmaatschap bij Velt aangevraagd.

Dit was een schitterend dagje. Dan ben ik toch weer zo blij met ons autootje, die we alweer een half jaar hebben.

De tuin in mei 2019

Gras is onkruid. Tenminste in mijn tuin. We hebben al aardig wat graszoden weggestoken om paadjes aan te geven. Hoe dat gras toch telkens weer opkomt, wat een hardnekkig spul.
De zoden heeft Henny opgestapeld - ik dacht het wordt een grasbankje, maar het is meer een sarcofaag. Grappig hoe het gras aan de zijkant verder groeit.

We zien t.z.t wel wat er mee moet. Voorlopig staat tie goed daar, in het Franse deel.
Dat heet zo omdat ik de rij verminkte bomen Les Misérables genoemd heb.

We vonden overal in de tuin ook bak- en straatstenen. We stapelden ze netjes op, maar steeds op een plek waar ze weer in de weg lagen. Wat moet je ermee?
Henny maakt er een bestrating van, Carré de pierre.

De druif die we met hek en al verplaatst hebben naar de zijkant van het houthok en vastgezet tussen de twee Scheveningse palen van Markie, begint uit te lopen. Maar pas als er ook druiven komen weten we zeker of het goed gegaan is.

Achter Carré de pierre heb ik tegen het hek een uitloper van een braam (denk ik) geplant, die ik uit perk-3 gegraven heb. In maart heb ik voor en achter het hek papaverzaad uitgestrooid, allemaal verschillende soorten, in de loop der jaren verzameld en bewaart. Het is nu een tapijtje van kleine plantjes, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat er weinig zon is. Les Misérables zitten ondanks hun staat helemaal vol in het blad.

Daar staat ook een sering, maar geen enkele bloem, waarschijnlijk ook door lichtgebrek. Als dat volgend jaar weer zo is moet hij weg.
Het houthok ligt voor 2/3 vol met het hout, achtergelaten door de vorige eigenaar, het slechte hout hebben we uitgezocht en gebruiken dat zo nu en dan in de vuurschaal. De bovenste plank is gereserveerd voor de nog te klieven stukken boomstam. En dan maar wachten, hout en ik, tot mijn grote wens vervuld wordt, een houtgestookt fornuis.

Verder groeit ook hier, net als overal in de tuin, Nagelkruid en Havikskruid, voorlopig mag het z'n gang gaan.
Wat er ook heel veel is, is kleefkruid, maar dat is makkelijk weg te halen. In deze hoek van de tuin ontdek ik ook de stiekeme Haagwinde -pispotjes- en die probeer ik nu van begin af onder controle te houden. Ik ontdekte hem ook in border-3. Eens zien wie zal overwinnen! Maar ik heb weinig hoop. Als ik de wortel moet uitgraven, moet heel die border op de schop
Ook slakken ... elke dag verzamel ik er wat en laat ze vrij achter in het bos, want er hoeft voor mij niets dood.

Verder wordt het steeds mooier, bijna alle planten die ik cadeau kreeg van Jan en Thea en van Domies Toen zijn goed aangeslagen en beginnen te groeien en te bloeien.
De planten die de vorige bewoners achterlieten zijn telkens weer mooie verrassingen.

Kleine viooltjes, een van mijn favorieten

Spiegeleitje (Limnanthes douglasii)

Zeeuws knoopje

Pioenroos

Oranje havikskruid, Adderwortel en Cipreswolfsmelk

Roze Robertskruid, dat heel veel voorkomt, is ook een geranium, en we hebben ook een witte soort.

Vlinders

Het fijne van een tuin is dat er ook veel vlinders rondfladderen.
Tot nu toe heb ik de volgende op de foto kunnen krijgen:

Atalanta op kozijn

Geoogde bandspanner op Knikkend nagelkruid

Geaderd witje op Adderwortel

Hooibeestje in het gras

Distelvlinder op houtblok

Koolwitje op Valeriaan

Kunstig vogelhuis

We gaan weer eens naar onze vrienden van Jan Wilde een Tuin. In deze prachtige tuin exposeren regelmatig kunstenaars. Een van de kunstenaars is Leo Gerritsen met zijn vogelhuizen, objecten van cortenstaal en ik vind ze zo geweldig dat we er een kopen!

Van de voor- en achterkant bezien lijkt hij massief, van de zijkanten juist heel lichtvoetig.

Hij staat nog niet op z'n definitieve plek. Die moet en we nog uitzoeken, waar hij het beste tot z'n recht komt.

Er staat in de tuin van Jan ook een prachtig kunstwerk van Alex den Braver, een reusachtige vleugel van een libel.

Goed idee voor als je dakpannen over hebt.

En krijg ik weer leuke plantjes mee: klaverzuring en bonte klaver, een lage smeerwortel, een paarse dovenetel, twee geraniumsoorten, een roze moerasspirea en een ligularia tangunica.

De moestuin in mei 2019

Alles groeit goed in m'n moestuintje.

Uitjes van de buurman gekregen

Kapucijners en tuinbonen, in de rechterhoek komkommerkruid

De eerste Oostindische kers

In de drie bakken (die ik in de voortuin vond) zet ik op 15 mei zes slaplantjes, misschien dat de ruwe kant de slakken weerhoudt. Hier tien dagen later:

Aardappelblad verschijnt

Aalbessen krijgen een blosje

Kruisbes

Blauwe bes

De zoete bataat in de kas

De tomaten in de kas krijgen al bloemen

En de tuinbonen gaan ook goed.