Bloembollen

Langzamerhand komen er steeds meer bloembollen in mijn tuin. Na de vele Sneeuwklokjes, die zo lang bloeiden, wacht ik met spanning op de Winterakonietjes, een van de soorten van de Nijssen bollen die ik het laatste aangeschaft heb. 

18 januari

7 februari

Ik heb de ene helft onder de berk geplant en de andere helft bij de Amorpha. Ik kijk ze bijna de grond uit, speurend op m'n knieën. Eindelijk zie ik de eerste. De rest duurt nog lang, ik dacht dat ze vroeger bloeiden. Onder de berk komen alle geplante bolletjes op, bij de Amorpha maar drie. 

2 februari

4 maart

Op verschillende plekken in de tuin staan ook Krokussen. Lila, paarse, gele en witte.

2 februari

7 februari

23 februari

7 maart

Fijn voor de hommels. Zo grappig als ze dreigend een pootje opsteken als je te dichtbij komt.

Ik heb nog niet veel soorten narcissen, alleen wat er nog van de vorige eigenaars staat, kleine en grote gele. De Dichtersnarcis die ik pootte bloeit nog niet.

4 maart

Ik had wat potjes gekocht met Breedbladige vogelmelk (Ornithogalum Balansae) en deze eerst nog in de kamer laten staan. Toen ze bijna uitgebloeid waren heb ik ze in het Witte Perk gezet, waar ze nog een keer gingen bloeien.

Blauwe druifjes mag ik ook graag zien. De witte variant had ik vorig jaar in de tuin gezet, en ik zie nu dat ze toch wat blauwer zijn geworden, wel heel mooi licht hemelsblauw.

5 april

11 april

17 april 

Dit mooie tulpje verraste me vorig jaar al. Inmiddels weet ik dat het de Tulipa Tarda is:

De volgende die gaat bloeien is de Chionodoxa luciliae, Sneeuwroem.
Volgens de beschrijving zou de kleur lavendelblauw zijn, maar ze zijn wat donkerder.

Maar als ze wat langer open zijn, worden ze wel lichter.

7 april

De Allium zebdanense bloeit vroeger dan beschreven staat, zou mei/juni moeten zijn.

Mooie witte trosjes, die wel op wat slungelige steeltjes groeien. Vandaar de Nederlandse naam Bochtig look. Door de harde wind gaan ze plat op de grond liggen. Ook knakken er soms wat steeltjes, maar ze blijven wel lang mooi in een vaasje. Jammer dat maar een klein deel opgekomen is, maar we zullen zien wat er volgend jaar van komt.

11 april

Tot slot een vreemde eend in de bijt, tussen de donkerroze tulpen staat opeens deze rood-gele. Ik kan me niet herinneren dat die er vorig jaar was. Toch leuk!

20 april

Nu maar wachten op de rest van de bollen.

Schelpenpaadjes (1)

Aan het werk om gras te verwijderen. Genomen door de wildcamera. Het begint op te schieten, gelukkig maar want het is zwaar werk. Je bent gras niet zomaar kwijt, als je niet ook een deel van de wortels weghaalt, staan er in no-time weer groene sprietjes.

Vandaag komen de schelpen. We hebben zes kuub besteld om alle paadjes van schelpen te voorzien. We schrikken wel even als we zien hoeveel dat is!

Aan de zijkant van het huis hebben we een dekzeil klaargelegd, maar de vrachtwagen kan er niet inrijden, hij moet op de weg blijven. Het zeil moet naar voren. Om te lossen verspert hij de hele weg. 

De chauffeur stort steeds een deel en help dan mee scheppen omdat de schelpen op de weg rollen. Gelukkig is het niet druk. Als we bijna klaar zijn, staan er inmiddels vier auto's geduldig te wachten. Hier zijn ze niet zo moeilijk, blijkt maar weer.
Als de vrachtwagen vertrokken is verwijderen we nog zoveel mogelijk van de rand van de weg.

Dan kan het uitrijden beginnen, naar de paden die ik zoveel mogelijk onkruidvrij heb gemaakt. We storten een eerste laag en als die ingelopen is, komt er nog een tweede laag over. Het ruikt naar zee. Alsof we het strand naar onze tuin brachten.
Ik vind het een prachtig gezicht!

Dood en leven in de tuin

Binnen een paar dagen een vink en drie groenlingen die tegen het raam knalden. De vink en de eerste groenling gelijk dood, de tweede kunnen redden met de watertechniek van mijn broer (koppie onder de koude kraan houden) en de derde had waarschijnlijk z’n nekje gebroken en stierf in mijn hand.

Hij was geringd, er stond een nummer en Museum Paris op. Kom je als klein vogeltje helemaal uit Frankrijk gevlogen, vind je de dood in Noord Groningen.

Ik heb de gegevens van de ring gemeld bij het vogelstrekstation.

Vorig jaar had ik al een stift gekocht waarmee je (voor ons bijna onzichtbare) strepen op het raam kunt zetten. Omdat er geen vogels meer tegen de ramen vlogen, zag ik toen geen noodzaak.

Maar nu het weer raak is, heb ik de stift inmiddels gebruikt. Hopelijk werkt het, hoewel het nooit helemaal uit te sluiten is. 

De onfortuinlijke Verdier heeft inmiddels een waardige begrafenis gekregen.

Maar ook klein nieuw leven van dichtbij:

Aan het eind van vorig najaar zaten nog wat rupsen op mijn toegetakelde Russische bladkool. Die gaan het niet overleven dacht ik zo.
Ik heb vier rupsen in een glazen potje gedaan en voerde ze nog enkele dagen koolblaadjes, en ja hoor, ze gingen verpoppen. Ik heb er ervaring mee, dankzij mijn vlinderproject in 2014. 

De kool begon ondertussen alweer als kool te groeien en we hebben er een paar keer zelf lekker van kunnen eten.

De pot met poppen heeft tot vorige week in de berging gestaan. Ik wist niet of ze nog levensvatbaar waren, maar ze zagen er goed uit.

Nu het warmer werd zette ik de pot buiten, en ja hoor … vandaag de eerste vlinder geboren!

Vruchtwater? Wonderlijk blijft die rode vlek als ze uit de pop kruipen, ik kan er nergens iets over terugvinden. Normaal zie je zoiets natuurlijk niet als het in de natuur gebeurt.

De bovenste pop is nu leeg:

Het jonge koolwitje op een plekje uit de wind gezet om bij te komen. Hij had wel een paar uur nodig, maar vloog uiteindelijk de tuin uit, de wijde wereld in.

Inmiddels staat mijn Russische kool in de bloei en mogelijk zal hij weer koolwitjesvoer worden, maar dat heb ik er wel voor over.

Koolmees (2)

Foto's van ons meesje vanuit een andere cameraopstelling:

Tot slot de camera nog op de grond gezet en de merel en de roodborst gesnapt.

Koolmees (1)

Ik heb de nieuwe camera gericht op het vogelhuis van Leo Gerritsen. Heel de winter werd er al in geschuild door kool- en pimpelmezen. De afgelopen weken was er steeds meer animo voor deze nestkast. De koolmezen joegen de pimpelmezen weg en vice versa. De opening is bedoeld voor koolmezen en eigenlijk te groot voor pimpelmezen.

Ik heb nog drie andere nestkasten in de tuin, op de door de vogelbescherming geadviseerde plekken, maar nee hoor, dit cortenstalen kunstwerk, vlak bij huis, is veel meer in trek. We hebben hier blijkbaar met kunstzinnige mezen van doen. In ieder geval hebben ze smaak.

Gisteren zagen we voor het eerst een koolmees met een takje naar binnen gaan. En dat ging nog een paar uur zo door.

Koddig zijn de capriolen als het takje te breed is, net als een hond die met een grote tak door een deuropening wil.

Zo leuk om de koolmees te volgen! Onze eigen Beleef de Lente. Vorig jaar zaten de koolmezen nog in de afvoer van de badkamerventilatie, rare plek voor een nest, maar het kwam gelukkig tot een goed eind. Hopelijk gaat het weer zo goed. Ik jaag alvast alle buurkatten de tuin uit.

Het is een sombere dag, de foto's zijn erg donker en niet zo scherp. Ik kan ze op de computer iets lichter maken, maar moet nog wel beter kunnen. Toch al blij mee.

Verrassend was het dat toch ook de pimpelmees weer poolshoogte kwam nemen, zelfs samen met partner, ookal is mevrouw Koolmees al aan het inrichten. Nieuwsgierige aagjes, maar deze woonruimte is niet meer beschikbaar.

Daarna komt mevrouw Koolmees en zal gedurende de dag heel druk bezig zijn met veel takjes.

Hopelijk morgen wat meer zon, zodat de foto's wat beter worden.

Wildcamera

De aldi had begin deze maand weer eens wildcamera’s in de aanbieding. Ik had destijds bij de lidl in Gouda geprobeerd er een te bemachtigen, maar ze waren direct uitverkocht, ook al was ik vroeg in de ochtend op de dag van aanvang actie. Ik had op internet wel eens eerder naar zulke camera’s gekeken, maar een goeie kost al gauw een paar honderd euro.

Deze keer stond ik om 8.00 uur voor de zaak en er lagen er gewoon nog vijf! 

Hij kost 79 euro en diverse facebookgroepen raden hem aan, vooral de egelgroep.

Nu ben ik niet echt technisch aangelegd en al helemaal niet handig met dit soort apparaten, maar ik kreeg hem zowaar aan de praat. Eerst maar oefenen met foto’s overdag. Later komen dan de filmpjes en nachtopnames. Kan ik misschien de steenmarter eens snappen.

Er zijn zoveel instellingsmogelijkheden dat je gewoon niet weet wat je moet doen. Uiteindelijk de handleiding maar opzij gelegd en beginnen … 

Morgen verder.

Berkenwater

Berkenwater tappen, vorig jaar was ik te laat, maar nu ga ik het proberen.

De sapstroom begint rond de maand maart en voordat het blad ontluikt kun je het water aftappen.

Op internet las ik dat mensen gaten boren in berken of snedes in de bast maken, om liters te oogsten.

Dat gaat me te ver, een boom zou er dood aan kunnen gaan of een infectie krijgen.

Ik snoei een klein stukje van een tak van mijn eigen berk en schuif er een fles aan en maak deze met een veter vast. Ik kies voor een plastic fles, want de kans op nachtvorst is er nog en stel dat een glazen fles zou barsten met het kostelijke vocht.

Ik laat de fles een etmaal zitten en de volgende morgen zit er ongeveer 100 ml in. Niet veel, dus dat kan de boom wel missen.

En dan proeven. Ik verwacht waterig, maar ik ben blij verrast, het is zacht, lichtzoet, fris, delicaat! Heerlijk en het schijnt ook nog eens supergezond te zijn.

Maar je wordt vooral vrolijk van het idee dat je uit een boom drinkt.