maandag 31 augustus 2020

Oogst



Hoewel ik een piepkleine moestuin heb en een ieniminikasje, eten we nu toch regelmatig iets uit de tuin. Na de tuinbonen kwamen de sjalotjes. Plant er 10 en krijg er 120!


De grote courgetteplant geeft nu veel mooie vruchten, na een lastige start door slakkenvraat. Een andere soort liet ik in het kapucijnerrek klimmen, er komen niet veel vruchten, maar wel mooie kleintjes, groen, geel en gestreept.




De teentjes van de Esculaapui zijn pittig! De broedbolletjes (eigenlijk de zaden) zijn nog pittiger, zo heet als spaanse peper.
Zou er een recept bestaan om er iets van te maken? Iets als sambal of wasabi-achtigs. Ik kon niets vinden op het internet. 




En heel veel tomaten! Ik heb ossehart-, kers- en trostomaten.



Van een deel maak ik een heerlijke, pure tomatensaus. Hier vind je het recept.



zondag 30 augustus 2020

Uitgelicht: Rudbeckia



Rudbeckia fulgida ‘Goldsturm’. IJzersterk. Ik had deze plant in 2014 gekocht en hij stond in een pot op het dakterras in Gouda.
Nu hij al bijna twee jaar hier in de Groningse grond staat, in Perk-1, is hij spectaculair gegroeid.
Zo’n vrolijke plant, deze zonnehoed met gele bloemen en bruin hart.
Als het somber weer is en je kijkt naar het oplichtende geel van de Rudbeckia, dan lijkt het alsof de zon toch schijnt. 



Hij is ook geliefd bij veel soorten insecten.
Atalanta:


Kleine Roetbij:

Boomsikkelwants:


donderdag 20 augustus 2020

Klussen en houthakken

Afgelopen week kwamen Broer en Schoonzus logeren. Omdat binnenkort de verbouwing van de garage en de keuken aanvangt, gaan Broer en Henny alvast wat voorbereidend werk doen, zoals de tussenwand in de garage slopen. Daar kwamen bruikbare stukken hout tevoorschijn. Mijn wens was nog een kleine pergola voor een Blauwe regen. Het vrijgekomen hout kon als liggers dienen, daarbij nog even vier palen en paalhouders kopen en in no-time stond ‘de Kubus’ op de ‘Camping’. In het voorjaar ga ik op zoek naar een mooie Wisteria.



De tussenwand is inmiddels weg in de garage, het is nu 1 ruimte:


Ook in de zijtuin wordt ruimte gemaakt, voor bouwmateriaal en -materieel. De berg dakpannen wordt verplaatst en alle tegels en stenen die mogelijk nog gebruikt worden, stapelt Henny netjes op, dan neemt het minder ruimte in. 


De zonnepanelen zijn inmiddels van het dak afgehaald, ze liggen tijdelijk onder het oranje dekzeil. 


Ook de buitengootsteen wordt verwijderd, die komt later wel weer op een andere plek terug.

We hebben twee Essen, eentje schijnt goed te zijn, maar de ander heeft de Essentaksterfte, een agressieve schimmelziekte. Broer zaagt hem om.

Na al dat gewerk ook tijd voor ontspanning, we gaan met z'n viertjes naar Andledon, want wij zijn absoluut fan van Gerry Wolthof, onze enige echte Groningse Neil Young en het was een superleuke avond!


Vlak voor vertrek ontdekt Broer nog dat er een flinke tak half afgescheurd is bij een van de Populieren, onze hoogste bomen. Ik maak een afspraak met Het Warmholtje. De tak wordt afgezaagd en ook nog een tak die gevaarlijk boven het schelpenpad hing. De hele boom moet waarschijnlijk weg, maar om dat te kunnen beslissen, wachten we eerst tot al het blad eraf is.



Het meeste hout kunnen we nog kwijt in het kleine houthok, maar voor een deel is geen plek meer. Dus maar wachten op het houtgestookt fornuis, met wat geluk arriveert deze in november.
We leggen het in ‘Paal en Perk’, daar moet het gras toch nog weg, misschien gaat het wel dood hiervan.


Een enerverend weekje dus!

maandag 17 augustus 2020

Uitgelicht: Vaste stokroos


Toen ik vorig jaar deze stokroos in Perk-2 ontdekte, was mijn eerste reactie: Leuk, stokrozen (Alcea rosea). De bloei begon en ik was lichtelijk teleurgesteld, hè nee: dubbele, vind ik minder mooi en meestal hebben insecten daar weinig aan. En ik besteedde er verder weinig aandacht aan.




Dit jaar hebben ze zich flink uitgebreid, ik ging ze eens beter bekijken en was verbaasd dat ik ze vorig jaar zo links liet liggen. Ze lijken eigenlijk weinig op stokrozen.
Maar wat staan staan ze er schitterend bij! Met toch veel hommeltjes die gewoon tussen alle bloemblaadjes kruipen.


  
Ze zijn halfgevuld in verschillende gradaties en in twee kleuren, zachtgeel en zachtroze. Speuren maar op internet.


Wat blijkt, het is een kruising tussen Alcea rosea x Althaea officinalis, ontstaan door de kruising van Stokroos met Heemst. Eigenlijk moeten ze x Alcalthaea heten las ik.


Verder las ik nog dat de plant al zeker 200 jaar oud is, verloren gewaand, maar weer teruggevonden.
Deze prachtige plant is langlevend en langbloeiend, ze wordt ruim twee meter hoog. De bloemen zijn groter dan van Heemst, maar iets kleiner dan van de Stokroos. 

Ze schijnen goed resistent tegen stokrozenroest, waardoor stokrozen van die lelijke bladeren krijgen. Ze zaaien zich niet uit, maar moeten door scheuren vermeerderd worden en ze houden van een zonnige, droge standplaats. Ze staan nog fier rechtop, ook na windvlagen en slagregens.
De nu nog in cultuur zijnde vallen onder de ‘Park’ serie:

Alcea x Althaea ‘Park Allee’ in zacht geel met roodachtige meeldraden
Alcea x Althaea ‘Park Frieden’ is lichtroze, of meer oudroze met soms abrikoosachtige tinten
Alcea x Althaea ‘Park Rondell’ is donkerder roze.

De eerste twee heb ik zeker, die derde vermoed ik, omdat er verschil in rozetinten is en sommige hebben wat donkerroze strepen. 
Er was ooit een ‘Parktraum’ en er schijnt ook een ‘Poetry’ te zijn. Ik ga maar eens op zoek.





Ik ben de vorige eigenaar in ieder geval dankbaar dat deze planten al in de tuin stonden!


donderdag 6 augustus 2020

Vlinders in de tuin

Als je lijstjes met planten voor vlinders bekijkt staat er altijd wel een Vlinderstuik, Buddleja bij.
We hebben er eentje, gekregen voor verjaardag. Met grote diep paarse aren met de stoere naam ‘Black Knight’. Hij is mooi, maar toch ben ik niet heel erg fan van vlinderstruiken.
De aren zijn snel uitgebloeid en dan vind ik ze nogal lelijk. Voordeel is dat als ik ze wegknip er steeds nieuwe gemaakt worden.
Ik hou m’n hart vast als ik zie hoeveel hij in 1 jaar gegroeid is. Als dat zo doorgaat staat hij op een verkeerde plek. Dus verplaatsen of compact te houden. Ik probeer dat laatste eerst.
Ik heb ook wel prachtige exemplaren in andere tuinen gezien hoor, ook op vakantie in buitenland.
Dus hij hoeft niet weg, maar het gekke is dat er bij mij helemaal niet zoveel vlinders op af komen.

Soms zit er een Atalanta of een Dagpauwoog op de Vlinderstuik, maar de Sierui, Wilde Marjolein en Koninginnenkruid scoren toch hoger.
De Kolibrivlinder komt aan het begin van de avond ook wel op de vlinderstuik, maar pas nadat hij Verbena 'La France’ bezocht heeft.

De soorten vlinders die tot nu gelukt zijn om op de foto te krijgen:


Dagpauwoog op Vlinderstruik
Atalanta op Vlinderstuik
Kolibrivlinder op Verbena ‘La France’... onmogelijk te fotograferen
Bruin zandoogje op Wilde marjolein
Koolwitje op Sering, die nu voor de tweede keer bloeit!
Mooi wit op wit, Koolwitje op Damastbloem
Atalanta op Koninginnekruid
Veel Dagpauwogen op Sierui
Gehakkelde aurelia
Kleine vos op Sierui
Citroenvlinder op Sierui
Boomblauwtje op Wilde marjolein
Op Facebook volg ik ecologisch hovenier Wankja Ferguson. Wij hebben vorig jaar aan een excursie van haar meegedaan in Veenhuizen. Er zijn weinig mensen in Nederland die zo veel weten van verschillende soorten bijen en vlinders als zij. Ik leer veel van haar.

Ook lees ik graag haar ongezouten mening over wat instanties en organisaties melden over wat wel of niet goed is betreffende beheer, maaibeleid, voorlichting en insecten. 

In bijvoorbeeld dit artikel zegt zij over de vlinderstruik:
 “Er is werkelijk bijna niet tegen die vervelende vlinderstruik áán te véchten. Een vlinderstruik is een exoot die in een zeer klein gedeelte van het jaar een paar van de meest algemene vlinders aantrekt, het is géén waardplant dus geen voedselplanten voor de rupsen. Dus met alleen maar vlinderstruiken in de tuin, hoe leuk ook, ondersteun je géén énkele vlinder. In België staat deze plant overigens ook als als invasief te boek. De vlinderstruik staat model voor de meeste exoten. Ze ondersteunen niet of nauwelijks onze inheemse fauna.”

Gelukkig heb ik heel veel inheemse soorten planten. Ik heb niet te klagen over het aantal vlinders in mijn tuin, maar na vorig jaar, toen ik wel 90 Distelvlinders in een week telde, is het nu toch wel wat povertjes.
Eentje zag ik op de Wilde marjolein:



Tot slot: Paar weken geleden schrok ik, zie ik een hoornaar? Het blijkt de Hoornaarvlinder te zijn ... en het zijn er twee.

Sesia apiformis