Blij in Blijham (1)

Ha! Deze keer geen werkzaamheden aan het spoor op onze reis. Van moeders kaartjes gekregen om gratis in de eerste klas te gaan zitten. Helaas bedacht half Nederland dat vandaag een goede dag was om die kaartjes te gebruiken. We hadden geluk … nog net twee plekjes in een coupé. Nu lijkt zo'n coupé in niks op de coupé van vroeger. Dat was altijd zo'n knus-huisjes gevoel. Er zit nu vooral veel glas, ook tussen twee coupés, met gevolg dat er maar aan een kant bagagerekken zijn, je toch nog in elkaars giegel zit te kijken en, ondanks stiltecoupé, je alle gesprekken moeiteloos kunt volgen.

Dat alle gratis eersteklas kaartjes door het klootjesvolk, inclusief onze persoontjes, gebruikt werden had tot gevolg dat mensen die wel betalen of een abonnement hebben voor die eerste klas, nu op het gangpad moesten staan. Sneu, maar ik ga er toch niet voor opstaan. Misschien moeten we die hele eerste klas sowieso opdoeken?

Het was ook maar een erg kort treintje op zo'n lang traject van Gouda naar Groningen, er werden excuses omgeroepen en dat er weinig aan gedaan kon worden, want de beslissing lag bij hogerhand. Dat was wel weer tof van het personeel, het was voor hen tenslotte ook geen fijne werkdag.

In Zwolle aangekomen kregen we het blijde nieuws dat er een treinstel aangekoppeld zou worden … maar dat duurde zo lang dat ik de bui al zag hangen … inderdaad het lukte niet en nu was onze trein ook kapot. We moesten eruit.

Toen ik de trein bijna uitstapte en omkeek zag ik een man met een blindestok door het gangpad schuifelen. Kan ik u helpen? vroeg ik. Ik vertelde dat we deze trein uitmoesten omdat hij weggesleept zal worden. Maar deze meneer wilde naar de WC, ik gaf aan waar die was en hij gaf me zijn aktentas. Wat een blind vertrouwen :)

Ik kneep hem wel, hopende dat de trein nog niet weggesleept zou worden, ik, wachtend met een aktentas in mijn hand, en hij, de blinde man op het toilet, maar het ging goed.

Het perron is stampvol en we moeten naar een ander spoor. Mijn Architect en ik hadden al besloten om een kopje koffie te gaan drinken om te wachten tot deze drukte over zou zijn en dan onze reis te vervolgen, we hadden tenslotte geen haast. Maar eerst deze man naar zijn spoor brengen.

Ik hem bij de arm, loods hem door de menigte, trap op en trap af (wat een hoge trappen daar in Zwolle) en breng hem naar perron 9. Ik voel me net Amélie, uit de film Le Fabulleux Destin d'Amélie Poulain.

Zoek een plek waar hij niet teveel in het gedrang staat, maar makkelijk genoeg voor hem om in de komende trein te stappen.

Pardon, pardon, roep ik in de menigte en een vrouw zegt tegen mij: Oostindisch doof!

Nee, antwoord ik, blind ...

Ja, zegt ze, ik bedoel de menigte, dat is trouwens ook een handicap.

We lachen naar elkaar, we hebben een klik.

Bij de stationshema nemen we koffie, het is hier schitterend weer. We proberen terug te halen wanneer het de laatste keer was dat we in Gouda de trein instapten en na 2 uur en een kwartier in Groningen uitstapten, hoe plezierig dat altijd was. We kunnen het ons niet herinneren. Zelfs als het zo goed begon als vanmorgen, gebeurt er toch weer iets zodat alles weer anders loopt. Ach die N.S.

We vervolgen onze reis, nu in een niet zo volle trein, maar waar dan wel weer de airco uitgevallen is.

Maar niets kan ons goede humeur verpesten, we hebben zo'n leuk doel!

Cocky II mee op reis

We hebben trouwens het allerlaatste vlinderpopje meegenomen, hij kwam maar niet uit, zodoende mag hij mee om op het Groningse platteland uit te vliegen. Er zijn in ieder geval voldoende vriendjes voor hem/haar.

In Winschoten hebben we een goede aansluiting en daar hoeven we ook niet lang te wachten op de bus.

Na een korte wandeling zijn we eindelijk op de plek van bestemming ...

We mogen deze week op een huis met een prachtige grote tuin passen.

Vrienden van vrienden deden ons dit aanbod en gelukkig kon ik nog een week extra vrij krijgen.

Het is een flinke tuin, 5000 m2. Er zijn hoekjes met potten, die moeten vooral in de gaten gehouden worden, veel watergeven want de weersvoorspellingen zijn erg goed.

Verder uitgebloeide bloemen verwijderen en de strijd aangaan met de haagwinde, de pispotjes.

Want hoe lieflijk mooi dat witte bloempje ook is, het is een stiekeme moordenaar die in rap tempo grote vlakken koloniseert.

Het is een cadeautje hier een week te mogen zijn. We mogen de fietsen gebruiken, dus 

kunnen we makkelijk boodschappen doen en de omgeving verkennen.

We gaan deze week ook nog vrienden hier te eten vragen, dat is een uitdaging op zich, want een maaltijd bereiden in een vreemde keuken vind ik niet makkelijk. Een besloten Eet Lekker Mee op locatie!

Een leuk avontuur is het.

Paar dagen Groningen

Binnenkort mogen we een week op een huis met grote tuin passen en gaan we vandaag naar Groningen voor instructies. Het is een mooi huis en een prachtige tuin. De potplanten moeten water, het gras een keer gemaaid, onkruid verwijderen en verder genieten. Dat gaat helemaal goed komen!

We logeren bij onze vrienden die hier in de buurt wonen, eigenlijk was de bedoeling een nachtje, maar dat werden er toch twee, ook zo heerlijk daar.

In hun prachtige tuin gebeurt van alles, een paartje grauwe vliegenvangers besloot een nestje te maken in dit kunstwerk:

De onfortuinlijke asielzoeker Jonesie, een Jones zilverfazant, die zomaar aangelopen kwam, toegetakeld werd door de kippen en na verloop van tijd weer was vertrokken.

Boeketje plukken:

Nieuwe Groningse CD

Uitnodiging voor de CD-presentatie van Harry Niehof … dus we mogen weer!

Gauw kijken, ja de NS heeft nog steeds die super aanbieding.

We gaan vroeg op pad, ik dacht dan kunnen we op ons gemak inchecken, nog wat drinken voordat we naar het optreden gaan … maar de NS stuurt tegenwoordig vele plannen in de war. Hoewel we vanmorgen tegen negenen van huis gingen, hebben we geen tijd meer om naar het hotel te gaan, we gaan gelijk door naar het busstation. In de trein moest ik al hoognodig naar toilet, dat doe ik normaal nooit, maar nu uit nood toch maar kijken waar de WC is, maar de deur was afgesloten wegens grote smerigheid. Wie doet dat toch steeds en waarom maken die mensen van een treintoilet zo'n gigantische smeerboel? Wat is het doel daarvan?

Aangekomen op station Groningen staat er voor het toilet een rij van zeker 14 mensen … en één toilet op dat hele station! Nog gevraagd bij een eettentje … maar niks.

We moeten de bus naar Engelbert halen. Ik kijk in arren moede of er ergens achter de bussen een stil plekje is … een schoonmaker van de bussen kijkt me na en vraagt in gebrekkig Nederlands of ik moet plassen. Ja, zeg ik en hij gaat een sleutel aan een buschauffeur vragen en wenkt me naar een speciaal toilet voor de buschauffeurs. Hij zegt nog dat het heel ongezond is om je plas op te houden … man, maak me nou niet aan het lachen … 

Ik kon hem wel zoenen. Overal hangen AED-apparaten om iemand te reanimeren bij een hartstilstand, maar toiletten ... ho maar, wat komt er nou vaker voor?

Uiteindelijk zijn we ruim op tijd in de Engelstede. Het is schitterend weer en we zitten tot aanvang lekker buiten. Het is reuzegezellig hier.

Harry is ook jarig en familie en bevriende muzikanten brengen hun versie van een lied van Harry. Prachtig vond ik Pure Laifde in het Duits, door zijn zwager. 

Het voelt soms een beetje of we op een privé verjaardag terechtgekomen zijn, maar ik vind het ook heel bijzonder dat we aanwezig waren …

Natuurlijk kopen we de prachtige CD, Twijduustern én een t-shirt, dat zie je me binnenkort wel een keer dragen. Een CD met mooie nummers in het Gronings, euvelmoed (zorgelijke gedachten), suzaai (schommel) en het allermooiste woord  … wènst (heimwee, diep verlangen).

Zoals vaker hebben wij vage foto's, maar bij Jantje Jonkman Photography kun je prachtige foto's van deze middag bekijken.

Dan met de bus terug naar de stad, inchecken in het hotel, lekker budget eten bij Pizzeria Italia, even gedag zeggen bij Marleen (aangrijpende berichten), we komen zo terug, moeten eerst even naar een andere afspraak in de Oude Wacht.

Op het terras van de Oude Wacht zit Wiel op ons te wachten, altijd gelijk een vrolijke boel en diepgaande thema's bespreken, heerlijke vent!

Ondertussen legt Mijn Architect nog even een afgelopen ketting erop, van de fiets van een passerende mooie studente. We nemen Wiel (what's in a name?) mee naar Marleen en zetten daar onze conversatie voort. Moet je nog vragen of ik geniet?

Maar het vroege opstaan, de reis … de wijn … het hakt erin, het is bedtijd.

Wiel loopt een stukje mee, gekkigheid onderweg, tovert een bakje reeds schoongemaakte aardbeien plus Franse servetjes uit zijn fietstas en die gaan we lekker in bed opsnoepen.

De volgende dag gaan weer, voordat we de terrein aanvaarden, nog even naar Bad Nieuweschans.

Een half dagje Fontana, weer een keer in het mineraalbad, dan trekken alle vage pijntjes weer weg.

Mijn Architect neem een massage, ik een pakking, heerlijk!
Daarna een patatje eten op een zonnig terrasje.

Ik blijf het een leuk plaatsje vinden, dat Nieuweschans … een wagen met stro dendert voorbij, gaat dat naar de kartonfabriek hier? Ik denk dat karton tegenwoordig niet meer van stro gemaakt wordt.

Wederom weekendje Groningen (2)

Na een uitgebreid ontbijt in het hotel (waar je indien gewenst pas om 17.00 uur hoeft uit te checken!) pakken we de trein naar Usquert, waar een cultureel weekend is.

We gaan vooral voor het voormalige raadhuis uit 1930, ontworpen door Berlage. De laatste keer dat we hier waren kon je er niet in. Vandaag is het opengesteld, dus een goed moment om het te bezichtigen. Prachtig!

De tafels zijn gedekt met Rosenthal Maria servies van Klaas Noordhuis. We zijn in 2013 en 2011 nog op zijn landgoed Oosterhouw in Leens geweest (het landgoed staat nu trouwens te koop).

Er hangt een leuke sfeer in Usquert, bewoners stellen hun huizen open voor optredens en op veel plekken kun je wat lekkers eten en drinken.

Het is een van die zeldzame keren dat het regent tijdens een bezoek aan Groningen, maar dat mag de pret niet drukken.

Na het raadhuis gaan we naar een optreden van de folkgroep Törf, met erg veel plezier naar geluisterd en gekeken.

We eten povverd in een huiskamer theehuisje, gaan het kerkje even in en drinken tot slot nog een wijntje bij ‘Moeders’.

Dan is tijd om de trein terug te nemen naar Gouda. Het was een weekendje vol muziek, cultuur en plezier. Ik kijk alweer uit naar de volgende keer …

Wederom weekendje Groningen (1)

Zoals zo vaak moet ik weer een keuze maken uit allerlei leuks in Groningen. Ik wil naar zoveel, maar dat kan nou eenmaal niet.

We boffen wel met een supermooie aanbieding van de NS, trein voor twee heen en terug en een nacht in het NH hotel, inclusief ontbijt voor een klein prijsje.

Eerst natuurlijk krantje lezen in de Oude Wacht. Contact met onze Groningse vriend uit Limburg, Wiel, hij komt gezellig even meeborrelen en neemt en ik krijg nog een cadeautje van hem, een muziekdoosje met ‘Yesterday’.

We gaan inchecken in het hotel, van buiten lelijk, van binnen prettig, weer eens wat anders dan goedkope B&B's. Normaal zou ik hier nooit gaan logeren, maar nu zitten we hier spotgoedkoop en dan is het zeker leuk!

's Avonds gaan we eten bij de nieuwe Boven Jan, boven zit vol, dan maar beneden en ze hebben zowaar een vegan gerecht op de kaart, een tajine, lekker hoor.

Vorig jaar zijn we naar een optreden van de Britse band Belter geweest en vanavond komen ze weer. Tegelijkertijd is ook de opening van het Gradus J. Bosklopperjaar in de Silo met Bert Hadders en de Nozems, waarvoor we uitgenodigd zijn.

We gaan daar eerst naar toe, maar door de mentale staat waarin ik verkeer is het toch wenselijker dat ik even lekker uit m'n dak ga met postpunk en dus vertrekken we al snel naar de Kroeg van Klaas.

Geweldig leuke avond met Groningers en Britten.

Jarig op de beste plek ...

Jarig! Ik heb nooit zo'n zin om mijn verjaardag op de gebruikelijke manier te vieren. Ik ben altijd weg. Ook nu, lekker in Groningen. Onze gastheer heeft wel een cadeautje voor me. Een citroen-bonenkruidplantje. Dat vind ik uiteraard erg leuk.

Heerlijk de prachtige tuin bekijken, wat onkruid uittrekken, genieten van de rust hier en al het moois. Maar het is ook hard werken zo'n tuin …

Er staan nog allerlei mooie tulpen in de bloei:

Begin zomer is er weer de Tuin- en Kunsttiendaagse (een aanrader!) en er zijn daarvoor al enkele kunstwerken geplaatst.

Zoals deze geweldig leuke insectenhuisjes van Bastiaan Meijer, in diverse stijlen en zelfs een door de NAM aangekochte boerderij met aardbevingschade. De insecten maakt het weinig uit.

Verder wordt de tuin nog bevolkt door andere wonderlijke wezens:

… van Stokvissen van Sophia de Vries tot een op de panfluit fluitende Pan.

Zoals ik al zei: een paradijsje.

Nog twee dagen er aan geplakt ...

Tijdens het ontbijt praten we met dhr. Bleker over de brand. Heftig hoor, en dan die hele nasleep. De schilders zijn ondertussen gearriveerd en bij de winkels onder de B&B is een bedrijf met de ‘reconditionering’ bezig. We nemen afscheid en vertrekken.

Ik koop mijn verjaardagsboek (De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool) en we maken nog een wandeling door de stad.

Tenslotte een kop koffie in het Feithhuis ... 

Zicht op de bouwput vanuit het Feithhuis

… en dan naar het station waar we de trein naar Winschoten pakken en wandelen naar het paradijsje van onze vrienden in Westerlee, waar we nog twee nachtjes blijven.

Stadswandeling en Vegan dinertje

We gaan vandaag weer eens mee met Paulien Ex, voor een stadswandeling door Groningen.

Deze wandeling voert langs de herenhuizen en villa's aan het Zuiderpark, de singels en het 19e eeuwse prachtige hoofdstation. Er wordt verteld hoe de singels tot stand gekomen zijn, wie er gingen wonen en welke architectuur gebruikt is.

Dit is onze tweede wandeling met Paulien, echt een aanrader, zij weet erg veel en nog meer. Een enthousiaste gids! Vooral leuk aan zo'n wandeling is dat je veel meer details ziet, kleine elementen waar je anders langs zou lopen. Tegeltableaus boven ramen en muurankers met symboliek. Waarom iets zo gebouwd of uitgevoerd is.

Normaal loop je door straten om ergens naar toe te gaan, nu is de straat het doel en kijk je heel anders. Ik hou ervan om zo te wandelen, met mooie verhalen van een deskundige gids.

Ook kan ik me verbazen hoe ongelooflijk vermogend mensen kunnen zijn, in het verleden, maar ook nu nog. We mochten bij een van die kasten van huizen ook de binnenkant zien. Prachtig daar niet van, maar het geeft me toch een wat ongemakkelijk gevoel, hoe absurd welgesteld mensen kunnen zijn en dat je van gekkigheid niet weet wat je met al je geld moet. Ik ben er niet jaloers op, het geeft ook veel zorgen denk ik, maar ik verbaas me er gewoon over. Die grote tegenstelling.

Aan de andere kant zorgen zulke mensen er wel weer voor dat dit soort architectuur in goede staat bewaard blijft. 

Der Baum - Armando

De wandeling eindigt in het mooie stationsgebouw van Groningen. Ik vond het weer een reuze boeiende en erg leuke ochtend.

Daarna tijd voor koffie en wat lekkers bij Toet en eind van de middag wat drinken in het Feithhuis.

's Avonds gaan we eten bij Kult in de Steentilstraat. Deze avond is er een geheel veganistisch menu, gemaakt door Helinya.

Leuk ook dat ze even aanschoof bij alle tafeltjes, om te vragen wat je ervan vond.
Creatieve gerechtjes en vooral erg lekker. Nergens voor nodig … dierlijke ingrediënten!

Het voorgerecht: Leutige lenterolletjes, rolletjes van kool en wortel met koriander en zwarte sesamzaadjes. Reepje ingelegde komkommer met een blokje gerookte tofu.

Het hoofdgerecht: Vogelnest en daarmee pasta, met courgettespaghetti, tofu, pesto, notensaus.

Het nagerecht: Zoete rolletjes op een stokje. Custardappelmoes met zoethoutthee en rozijnen, de flensjes alledrie anders gevuld: 1. met dadel, 2. met kardemom en 3. met  chocola en lavendel.

Let ook op de grappige combinatie van het serviesgoed.