Hop

Bij de dijk zit Landgoud, het biologische akkerbedrijf van de familie Havinga, zeg maar onze schuine overbuurman.
Ze telen bijzondere granen, zwarte mosterd en daar komt ook de heerlijke Blanka wijn vandaan, gemaakt van witte aalbessen en kruisbessen. Tevens verbouwen ze verschillende soorten hop.

Op Facebook stond een oproep om te helpen met de hopoogst. Dat lijkt me wel wat.
Tot nu toe werd de hop ook gebruikt door Brouwerij Groningen, maar deze stopt ermee, want de hobby is wat uit de hand gelopen.

Het is ontzettend gezellig bij deze familie en het is leuk werk. In lange slierten wordt de hop afgehakt en naar de tafels gebracht. Daar plukken we de hopbellen eraf, de verschillende rassen blijven goed gescheiden.

We krijgen een geweldig lekkere lunch en bij vertrek krijg ik pompoen, bloemkool, mosterd en bier mee.

Egeltje Leo

Ik zie in de vroege ochtend een man met een emmer lopen in m'n voortuin. Nieuwsgierig ga ik naar buiten.
Hij, Leo, woont een dorp verderop, het blijkt dat we elkaar in 2013 ontmoet hebben bij een stadswandeling in Groningen.

Wat zit er in de emmer? Een jonge egel!

Zij hebben honden, Chow Chows, die weten wel raad met egels. Zijn vrouw en ik zijn Facebook-vrienden en ze dacht dat de egel wel veilig in onze tuin (die ze ecologisch verantwoord noemt) zou zijn, zeker met de twee bosjes achter ons huis.
Ik ben er erg blij mee. We halen hem uit de emmer, hij is nog slaperig en we zetten hem op een rustig plekje met een plukje gras en wat blad over hem heen. Ik zet er ook wat kattenvoer bij.
We noemen de egel Leo, vernoemd naar z'n bezorger.

Het kattenvoer is de volgende morgen opgegeten, het egeltje is onvindbaar, die zal wel een favoriet plekje gevonden hebben.
We hebben wel vaker egels in de tuin, niet dat we zien, maar we vinden regelmatig sporen en drolletjes. Fijn, want genoeg slakken voor ze!

Berkperk

Wij hebben nogal veel bestrating. Ik vind het leuke vierkante steentjes en het is handig zo'n ruim terras om met veel mensen te kunnen zitten. Maar het mag ook wel wat minder, de bestrating geeft heel veel werk met al die grasjes en paardebloemen die graag tussen de steentjes willen groeien. Voor een deel vind ik dat wel z'n charme hebben, maar op een gegeven moment zie je de steentjes niet meer.

Een wijze uitspraak van een hovenier uit Waddinxveen: ‘als je veel onkruid hebt in je bestrating, dan heb je teveel bestrating’.

Verder worden de stenen ook opgetild door de wortels van de berk.

We besluiten om alvast een klein deel van het terras weg te halen.

Henny bedenkt een ronde rand, met houtskool tekent hij de contouren.

Een deel van de steentjes wordt weer gebruikt als randafwerking.

Mijn broer maakt met z'n slijper de stenen op maat. Hij is een pietje precies, zelfs in de kleinste driehoekjes moet een passend stukje!

De overgebleven stenen worden natuurlijk bewaard, ik bouw er een tijdelijk muurtje van.

Het nieuwe perk krijgt de naam Berkperk.

Als eerste gaan er twee van de bij Lianne's Siergrassen gekochte soorten in, aan de linkerkant de Calamagrostis ‘Korea’, Pluimstruisriet.

De naam Calamagrostis is afgeleid van de Grieke woorden 'kalamos', wat riet betekent en 'agrostis', wat veld of gras betekent.

Aan de rechterkant komt het Lampepoetsersgras, Pennisetum ‘Red Head’.

In het midden plant ik de grote Anemonen (ik weet niet welke soort) die helemaal verstrengeld zaten in de Smeerwortel bij de Miscanthus. Ze waren nogal zielig, maar het zal volgend seizoen wel goed komen met ze vermoed ik.

Er staat nog niet veel, maar de berk zal het perk wel spoedig toedekken met een dekentje van herfstblad.

Dit is de bijgewerkte lijst:

1.              Hypericum, Hertshooi

2.              Narcissus poeticus

3.              Pennisetum ‘Red Head’, Lampepoetsersgras

4.              Calamagrostis ‘Korea’, Pluimstruisriet

5.              Allium caeruleum

6.              Japanse anemoon

Bijzondere tuin

Ja, ik heb een bijzondere tuin en elke keer word ik weer verrast. We zien regelmatig een Kolibrivlinder. Niet dat ik hem op de foto krijg, hij is veel te snel.
Hij zit graag op de Verbena en op de Salvia Aromax Blue, blijkbaar een voorkeur voor paars.

foto van de Vlinderstichting

Deze prachtige libel bleef wel even poseren:

Na speuren blijkt het een vrouwtje blauwe glazenmaker te zijn, ze was erg groot, ik schat zo'n 9 cm.

Ik ontdekte ook deze mooie witte paddestoelen:

Ik kreeg een paar keer te horen dat het weidechampignons zijn en ze ruiken ook wel naar champignons. Toch bestaan er ook giftige die er veel op lijken, dus laten we ze lekker staan.

Dit kleine spitsmuisje liet zich gewoon aaien!

Siergrassen

Vandaag gaan we naar Lisanne’s Siergrassen in De Wilp.

Het is een prachtige grote tuin vol met honderden soorten grassen gecombineerd met bloeiende vaste planten.

Ik weet amper iets over grassen, maar in 2012 op de Floriade vond ik de prairietuin al bijzonder. Ik ken twee soorten die ik mooi vind: trilgras en parelgras en ga naar deze op zoek. Verder heb ik er nog een paar op een lijstje staan, waar ik ooit eens iets over gelezen heb.

We starten met koffie en koek en bekijken ondertussen de catalogus, een omvangrijke map.
Het is nog een hele klus om een keuze te maken.

Ondertussen worden we steeds enthousiaster, het is erg leuk om hier rond te lopen,ook al is het al bijna herfst.

Uiteindelijk kies ik voor zes soorten grassen en een vaste plant:

Trilgras/Bevertjes (Briza media Limouzie) 3x, komt in Perk 2
Knikkend parelgras (Melica Nutans) 2x, komt achterin in Boshoekje
Pijpestrootjes (Molinia caerulea ‘Heidebraut’) 2x, komt in Perk1
Pluimstruisriet (Calamagrostis acutiflora ‘Korea’)  2x, keuze van Henny; komt in Berkperk
Prairiedropzaad (Sporobolus Wrightti) 2x, komt in Perk 4
Lampepoetsersgras (Pennisetum ‘Red Head’) 1x, komt ook in Berkperk

Purperklokje (Heuchera Mocha) 1x, komt in Miscanthusperk

Moederkruid

Ook weer zo’n cadeautje van de natuur. Dit mooie plantje verscheen zomaar in mijn tuin:

Ik dacht eerst aan een kamille-achtige, maar het is moederkruid.

Bij het googelen kwam ik uit op Chrysanthemum parthenium en Tanacetum parthenium.

Het blijkt hetzelfde te zijn. In de loop der tijd heeft hij verschillende namen gehad, uitgelegd op Annetannes pagina.

Tanacetum is ook de naam van Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare), als je de witte blaadjes van moederkruid wegdenkt, lijken ze er wel op.

Ik vind hem erg leuk en ontdekte deze ook al op twee andere plekken in mijn tuin.

Wat ik nog tegenkwam op het internet is dat hij iets minder dramatisch is dan zevenblad.

Ik hou wel van woekerende soorten, die levenskracht die er uitspat.

Maar ik bepaal waar er gewoekerd wordt. Soms ben ik onverbiddelijk. Ik heb het kleefkruid eronder gekregen, in ieder geval dit jaar.

Ook de haagwinde heb ik redelijk in de hand. Havikskruid en nagelkruid nog niet, maar daar wordt gestaag aan gewerkt.

Moederkruid, alleen voor de naam wil je het al in je tuin hebben, toch?

Amorpha

Op 2 juni 1998 kocht ik de Amorpha cyanostachya bij Esveld in Boskoop. 

Ik heb het label nog:

Hij heeft meer dan 20 jaar in een pot gestaan, op het dakterras in Gouda. Deze foto's zijn uit 2012:

Heel vaak dacht ik dat hij het niet zou overleven, maar elk jaar kwamen er weer groene blaadjes, toch werd hij elk jaar zieliger. Hou vol, zei ik vaak tegen hem (en mezelf), ooit krijg je de ruimte.

In mei dit jaar gaat hij eindelijk de grond in. Met veel moeite krijgen we hem uit de pot, die het niet overleefd.

We graven een gat en de Amorpha gaat de grond in, met wat as van mijn schoonmoeder, op hoop van zegen.

Regelmatig speur ik naar leven, komen er al groene knopjes?

Uiteindelijk loopt hij uit en dan gaat het hard. 

9 juni 2019

16 juni 2019

28 juni 2019

Nu staat hij er zo mooi bij, hij is weer helemaal gevuld, met heel veel nieuwe scheuten.

Op het dakterras werden de blaadjes eind augustus al geel, maar op dit moment verschijnen er zelfs nog nieuwe bloempjes.

De Amorpha is voor ons allebei bijzonder waardevol.