Jarig in Groningen

Toen we vanmorgen beneden kwamen in BudGett, werd ik spontaan voor m'n verjaardag toegezongen door Hans … dat deed tie zo leuk!

Sinds kort hebben wij een abonnement bij Greenwheels en hebben voor vandaag een auto gereserveerd (niet dat het nou zo goedkoop is, maar voor een keertje wel handig). Hier in Groningen staat een Volkswagen. We gaan richting Hogeland, ik heb een lijstje met funda-huizen waar we even langs willen rijden.

Meestal valt het in het echt tegen en zie je dingen die op de fundafoto's niet zichtbaar zijn: staat er een grote schuur in het uitzicht, staan de huizen te dicht op elkaar, is de plek het toch niet, teveel groot onderhoud enz.

Maar dit soort acties helpt wel bij het vormgeven van wensen en eisen.

Bijna alle adressen kunnen naar de lijst ‘afgekeurd’, maar een nieuw lijstje  is alweer in de maak.

We rijden naar Pieterburen in de hoop dat het theehuis van Domies Toen open is, maar helaas - we waren er al bang voor - op maandag gesloten.

We pakken een ander terras, helaas valt de koffie erg tegen en - als ik daar wat van zeg - het antwoord ook. 

Door een echtpaar, dat we regelmatig ontmoeten in cafe de Oude Wacht, wordt ons Dinercafé Diep aangeraden, aan het Schuitendiep. We gaan erheen voor m'n verjaarsetentje. Lekker gegeten daar.

Vanavond, Koninginnenacht, is er een uitgebreid programma in de stad. Overal is wat te doen. We kiezen voor twee optredens: Kadepop op het Damsterdiep, daar treedt Inge van Calkar op, met Frank Fiedler op de contrabas, Ilsje Merk, cello en Marcel Wolthof, drums.

Ilsje Merk speelt ook cello op dit schitterende nummer van Inge.
Super optreden!

Daarna weer naar Café Marleen voor de Suitable Guys, we kennen de muzikanten wel: Jeroen de Jong (basgitaar), Christof Bauwens (gitaar) en Dim Junius (drums), allemaal uitgebreide staat van dienst, alleen Eric Bosman (zang) hadden we nog niet eerder zien optreden. Een aangename verrassing en een muzikaal feestje!

Brilliante vertolking van Roads van Portishead, helaas niet op de film. Toch nog een klein stukje film:

Jeroen de Jong, ook bekend als De Zwarte kraai, (Nozems, Cochon Bleu) speelt vanavond voor het laatst met deze band.

Foto's maken blijft lastig met m'n toestel, maar het gaat meer om de sfeertjes! Al met al een supergezellige avond bij Marleen. We hebben samen veel om over na te praten, Man en ik. 

En … wat vliegt de tijd weer.

Gezing en Geplaas

Heerlijk geslapen en nog een groot deel van de dag bij ‘Jan wilde een tuin’, mooi weer ook, dus aardig wat bezoekers voor de tuin. We hadden het fijn hier.

In de middag wandelen we terug naar het station in Winschoten. We hebben nog een half uur voor de trein vertrekt, en nemen een wijntje op het terrasje in de zon van Grillroom Pizzeria Ali Baba, gerund door een aardige Turk.

In Groningen checken we weer in bij Budgett en ook nu weer een hartelijke ontvangst.

Vanavond gaan we naar cafe Marleen voor ‘Gezing en Geplaas’.

Bert Hadders en Herman Sandman schetsen een beeld van hoe het is om op te groeien in de veenkoloniën, Bert d.m.v. liedjes (altijd goed) en Herman d.m.v. verhalen, humoristisch en vol zelfspot.

Verder is het natuurlijk heel gezellig bij Marleen en om middernacht ben ik jarig.

Van Marleen krijg ik het boek De lange leegte van Herman Sandman voor m'n verjaardag. Dat is mooi, kan Herman er gelijk iets in schrijven.

Een volle zaterdag

Onze tweede dag in Groningen. Even kijken hoe het staat met de sloop van de Oostwand op de Grote Markt.

We nemen een klein ontbijtje bij V&D. Vandaar ook een goed overzicht van de markt.

Niet teveel eten, want we hebben vandaag nog een Lokaal en Lekkermarkt en een ‘high wine’.

Die markt was in het oude postkantoor in Groningen met allerlei producten zoals homemade jams, versgebakken brood, kaas en groente, zaden en boeken voor de moestuinen.

Ik hou erg van dit soort markten en hoewel we wat weinig tijd hadden, konden we toch nog lekker rondsnuffelen, proeven en wat cadeautjes kopen.

Dan naar Grand Café Groningen op het Gedempte Zuiderdiep voor een ‘high wine’, spotgoedkoop via g.roupon.

Lekkere hapjes met vier glazen wijn. Heerlijk rustig in een mooi pand en lekker krantje lezen. Toevallig lees ik in het DvhN een stuk over Claw Boys Claw, we gaan begin mei naar een optreden in Rotterdam.

Vervolgens met de trein naar Winschoten en met bus en wandeling naar Westerlee. We gaan naar Jan wilde een tuin. Het is dit weekend Lentetuinenmarathon ... en we mogen blijven logeren.

Een erg gezellig en gastvrij onthaal bij onze lieve vrienden en we maken kennis met nog een blogster, leuk!

De tuin loopt, zoals alles in de natuur dit voorjaar wat achter, maar door het mooie weer is het toch weer een heerlijke plek om te zijn, en de tuin is klaar voor de bezoekers.

Zijn de mooie, lieflijke elfenbloemen, Epimedium, nou elfenblümen of sockenblümen in het Duits?

Prachtige, grote kippen zijn er ook ...

Een lekkere vegetarische pasta en heerlijk slapen, wat is het hier stil, fantastisch.

Jan wilde een tuin en vond die in Groningen … wil ik ook…

Un jour merveilleux

Bijna jarig en hup naar Groningen om dat te vieren, met allerlei leuke plannetje in petto voor de komende vier dagen.

Vanmiddag na het werk gelijk de trein gepakt, een eerste nachtje geboekt bij BudGett Hostel, daar is het altijd zo thuiskomen en worden we gastvrij ontvangen ... het is bijna jammer dat de studenten die daar werken afstuderen, want dan gaan ze natuurlijk ergens anders werken.
We eten bij Restaurant Weeva, de "Groninger Volksgaarkeuken", deze voor de VOLKSVOEDING belangrijke inrigting, ten doel hebbende voor zeer billijke prijzen deugdzaam en krachtig voedsel te verstrekken." Daar werkt een lieve, mooie man die ons ook weer hartelijk komt begroeten!

Daarna gauw naar de Oosterpoort … want ik heb kaarten voor het optreden van Julien Clerc! Alvast voor m'n verjaardag van m'n lief gekregen.

Dat was zo geweldig … 66 jaar is Julien inmiddels, zijn frivole krullen zijn er niet meer, maar die ogen, oh-la-la, die blik, zijn innemende lach, allemaal niks veranderd. Zijn stem veroorzaakt nog steeds kippenvel. Die typische loopjes in zijn zang, zo herkenbaar, niemand zingt zoals hij. Speciaal voor de Nederlandse tour doet hij ook This melody, hoewel dat niet eens z'n mooiste lied is, wel de bekendste.

Prachtig vind ik Hôtel des Caravelles … 

Aujourd'hui, c'est le printemps, ta façon de dire

Ta façon de rire, un jour merveilleux pour être amoureux.
Amoureux... Aujourd'hui, c'est le printemps.

Ontroering, als hij zijn armen opheft om de zaal het refrein mee te laten zingen, wat prachtig klonk. Mon dieu, wat is het frans toch mooi!

Het is leuk om te zien hoe van het Gronings publiek op de eerste rij, de vrouwen hartstochtelijk uit hun dak gaan.

Trouwens, op een gegeven ogenblik staat de mooie pianiste op, schopt haar pumps uit en gaat swingend staand pianospelen. Alle blikken uit de zaal, óók van de vrouwen, gaan naar haar fraaie achterwerk.

Er mocht niet gefotografeerd worden, maar ik heb er toch een paar genomen, bijna allemaal mislukt, een paar zijn aardig gelukt. En Man heeft een (vaag) filmpje van This Melody gemaakt, met z'n telefoon.

Je hebt zo van die mannen die je graag eens stevig zou willen vastpakken, ik heb er een aantal, ik noem ze verder niet, maar die Julien is er een van.

Kijk maar naar dit fragment van een interview in Kunststof TV van 21 april.

Na dit onvergetelijk concert gaan we even koffiedrinken en daarna door naar cafe de Walrus … loop ik dat café binnen, o toeval, bots ik zomaar tegen weer een mooie zanger op, maar dan een Groninger, het kan niet op vanavond!

The Black Cult van Douwe Doorduin treedt hier op. Totaal anders … een fijne bak vol herrie.

Dag 1 is alweer voorbij, nu lekker slapen.

Romanza Brava

Roland Brons

David Hollestelle

In de pub hier in Gouda, waar mijn zoon regelmatig de muziek verzorgt was op 16 maart een optreden van Romanza Brava. Jullie moeten echt even komen, smste hij … dit vinden jullie leuk!

Dat vonden we ook ... en dat in een Pub met een onmogelijk podium, in de looproute naar de toiletten. Het maakte allemaal niks uit het was super!

Het is afgeladen vol, je kunt je kont niet keren, Man houdt z'n iphone omhoog met dit resultaat, hilarisch vanaf 2:08 … kijk hier

Als de Pub een reisje naar het optreden in Leeuwarden gaat organiseren, begint het gelijk te kriebelen. Zijn wij sowieso altijd in voor reisjes richting noordnederland, nu we de band kennen hoeven we helemaal niet na te denken.

In een spelersbus vol met 20 pubgangers in tweëeneenhalf uur naar Leeuwarden, keet en jolijt, maar met een strenge chauffeur. Gangpad staat vol met trays blikjes bier. Sneeuwstormen onderweg. Ik zat goed, ik mocht op de eerste stoel voorin, omdat ik soms niet helemaal kotsvast ben in busjes. Om de haverklap wordt er geroepen om plas- danwel rookpauzes. 

We komen iets te vroeg aan bij Poppodium Romein, een deel van het reisgezelschap gaat eerst wat eten, de rest - waaronder wij - gaan de kroeg in, Café 't Lieverdje.

Cafe 't Lieverdje

Men had zich daar waarschijnlijk op een rustig vrijdagavondje ingesteld … maar niet meer nadat het zooitje ongeregeld uit Gouda binnenkwam. Het was feest!

Dan naar het optreden, in het voorprogramma zat Call me Skinny, dat was leuk om hem weer te zien en te horen. Solo, mooie liedjes, toch een beetje jammer zonder band (vind ik).

Call me Skinny

Dan Romanza Brava, weergaloos, wat een rasmuzikanten, echt heerlijk! Dat is nog 's uit je dak gaan! 

Romanza Brava is een band met leden uit Herman Brood's Wild Romance, en ze spelen dan ook nummers van Brood, ook van Neil Young, Bowie enz. maar wel in eigen stijl en ook spelen ze eigen muziek.

In plaats van David Hollestelle was er vanavond Dany Lademacher, ook super.

Doorgewinterde muzikanten met een stevige sound èn … mooie mannen … mag ik graag zien!

Roland Brons, zang en gitaar

Otto Cooymans, toetsen en zang

Dirk Vermeij, gitaar en zang

Dany Lademacher, gitaar en zang

Jan ’t Hoen, drums en Nico Heijligers, basgitaar

napraten met de "paddy's”

Texel (6) Gortbuker

Vandaag vroeger op dan gebruikelijk, de laatste dag. Ingepakt, ontbeten, een broodje mee voor lunch, uitgecheckt en betaald. We laten de bagage achter in het hotel en we mogen de fiets nog even gebruiken.

Ik wil namelijk nog naar Oostende, een dorpje met een mooie slijterij waar ik een bijzonder drankje wil kopen, dat alleen maar daar verkrijgbaar is.  

Het is bewolkt maar desalniettemin lente a priori, het is heel rustig op de weg, en zo heerlijk fietsend verdwijnt het wat mistroostige gevoel van dat het alweer voorbij is.

We rijden langs stoere koeien het mooie dorpje binnen en staan binnen no time voor de deur van Wijnhuis Oosterend, waar in de mooie kelder allerlei unieke drankjes gemaakt en gebotteld worden. Bijzonder is dat de eigenaars deze drankjes zelf maken van natuurzuivere grondstoffen, zonder toevoegingen van kleur-, geur- of smaakstoffen.

Mijn interesse gaat vooral uit naar de ‘Gortbuker’, een kruidenbitter in een medicijnfles, op het label staat:

Deze bitter is getrokken van kruiden die een zeer krachtige geneeskrachtige werking hebben zoals: Aloë, Myrrhe, Saffraan, Senneblaadjes, Kamfer, Rabarber-, Engel-, Zilverdistel- en Zitterwortel, Manna, Theriak en Laurier.
De kruidensamenstelling is afgeleid van een kruidenelixer die, volgens overlevering, voor vele wonderbaarlijke genezingen heeft gezorgd. Zo is het onder andere de remedie voor en tegen:
Tondpien, Blaren, Keelpien, Buukpien, Ferstoppingen, Stuuptrekke, het Onspore van de trek
Bloêdorremoed en Sléép biester. Ook wanneer er “ientje ’m staan hééwe” dan wordt hee in iêne weer nuchter. 

Kortom iedereen die matig maar regelmatig een glaasje “Gortbuker” drinkt heeft geen andere medicijnen nodig, zijn lichaam blijft sterk en zijn gezicht jeugdig en mooi.

Dus je snapt dat ik deze wil hebben!

Nog wat sightseeing door het dorp. Aan de rand ervan meent een kudde schapen dat Man hun herder is als hij langzaam langsfietst, alle koppen gaan omhoog en verwachtingsvol gaan ze lopen, maar stoppen weer als Man verder fietst.

Ik roep — Ga nog eens naar dat hek … en eensgezind draven zij in vliegende vaart richting hek. Het is een hilarisch gezicht, maar ook wel wat zielig, want we hebben niks en ze blijven beteuterd staan kijken.

We passeren weer de stoere koeien, deze hierboven had me toch een jeuk,

en ook deze lieve beauty zet ik even op de foto:

De bus terug gaat over een klein kwartier. We halen onze spullen op in het hotel en nemen afscheid. Bus 29 vertrekt op tijd om 16 over 11. Daarmee hebben we de veerboot van 12.00 uur. 

Bus 33 staat klaar bij de veerhaven en voor we het weten zijn we bij station Leeuwarden. De chauffeur waarschuwt ons, anders hadden we gewoon blijven zitten. We kunnen zo de trein in schuiven ... die van 12.34 uur, deze keer zonder onderbreking tot Utrecht Centraal. 

In Utrecht overstappen, en voor we het weten zijn we weer thuis. 

Misschien helpt een Gortbukertje ook bij een licht melancholisch gevoel?

Ik vind het in ieder geval goed smaken!