Vekaanzie 5, dag 2

Een vrolijk ontbijt aan de grote eettafel bij de heer Bleker. Aan de tafel zit al een mannetje of zes, bijna klaar met ontbijt, kleine oogjes van een nacht doorhalen … met vooral mannenpraat, maakt totaal niet uit dat er ook een vrouw aan tafel zit. Grof en luidruchtig waren ze, maar ik vond het niet hinderlijk, ik vond het wel humor. De heer Bleker verontschuldigde zich er nog voor en gaf aan dat dit niet gebruikelijk was.

Die groep en wij waren het wel met elkaar eens dat de heer Bleker een zeer bewonderenswaardige man is en zijn B&B een verrassende ontdekking.

We lopen we naar het plein voor De Silo aan de Griffeweg. Daar start de stadswandeling door de Oosterpoort van Paulien Excursions. Een geweldig leuke wandeling met veel info en verhalen over deze 19e eeuws woonwijk in Groningen. Er zijn veel verschillende woningen en bewoners. Er wonen alleenstaanden, gezinnen, oude Oosterpoorters en studenten. Er zijn schipperswoningen, hoge herenhuizen, villa's in het Zuiderpark, hofjes en kleine straatjes met de eerste sociale woningbouw. 

We zien een lelijke flat (midden jaren 80) van de beroemde Rem Koolhaas en we horen over Ypke Gietema. Verder mooie statige panden, leuke straatjes met kleine oude huisjes. Ondanks dat het een grote groep is (23 deelnemers), maakt Paulien tijd om alle vragen te beantwoorden en vertelt zij veel over de geschiedenis met bijzondere verhalen. Bijvoorbeeld over hoe het vee vroeger door de straten liep van het veemarktterrein waar nu het cultuurcentrum Oosterpoort staat.

 

Het meest verrassende vond ik de ecologische Buurttuin Oosterpoort. Wat een prachtige oase van 2000 m2 op een binnenterrein aan de Mauritsstraat, met veel plantensoorten, vlinders en een begroeide ruïne. Zo stel ik me een tuin voor, als ik die ooit zou hebben. Helaas loopt de groep er snel door, ik had het wel wat langer willen bekijken, dus ik zal er zeker nog eens naar teruggaan.

Aan het eind van de wandeling zijn we uitgenodigd bij een kunstenaar die in de wijk woont, Frits Casparie, die linosnedes maakt.

Gastvrij sleept hij stoelen aan in zijn huiskamer zodat alle mensen kunnen zitten, zorgt voor koffie en sap en verteld over zijn werk. Dat hij aan de eetkamertafel werkt en als de kinderen thuiskomen alles weer opgeruimd wordt. Dat zijn postbodewerk z'n hoofd leegmaakt en dus weer ruimte geeft … hij begreep precies wat ik bedoelde met zoeken naar horizon. Zijn werk doet hij op een onconventionele manier en altijd papier mee om schetsen te maken van mooie situaties die hij onderweg tegenkomt. Vaak vrouwen en fietsen.

Behalve dat zijn kunst erg leuk om te bekijken is, is hij ook een man waarmee we niet uitgepraat raken, ik had graag langer willen praten. Wat een ontzettend leuke ontmoeting!

We moeten alweer bijna naar onze volgende afspraak. We hebben afgesproken om kwart voor vier met T en A. We hebben nog even tijd en gaan naar Café de Oude Wacht. Even rustig de kranten lezen.

In de DvhN van zaterdag lees ik een horrorverhaal over (wel wat naïeve) westerlingen die een huis kopen, wat een huis blijkt met zoveel verborgen gebreken dat het uiteindelijk onbewoonbaar zal zijn. Weer een voorbeeld dat je niet kan blindvaren op adviseurs en dat je bij zoiets ingrijpends als een huis kopen, zeer wantrouwig tegenover alle adviseurs moet staan. Vooral zelf uitermate kritisch blijven. 

T en A pikken ons op om naar Engelbert te rijden. In café De Engelstede (ook al zo'n fijne plek) is vanmiddag de presentatie van de nieuwe CD van Eddy Koekkoek. Mooie nummers,
vooral het nummer ‘Dyar’, troubadour uit Koerdistan springt er voor mij uit.

Als Eddy zingt ‘Hij zingt als een vogel, huilt als een kind ...’, moet je gewoon iets wegslikken, 

zo ontroerend mooi zowel muzikaal als zang.

(Eddy Koekoek is op 15 januari 2018 op 67-jarige leeftijd overleden.)

We kunnen met Marleen terugrijden en gaan even naar onze kamer, alvast voorbereiden op de avond. We eten snel wat bij Italia tegenover Café Marleen.
In Marleen is vanavond een dubbelconcert: Raimon en Anne, mooie stemmen, technisch goed, maar voor mij ietsje te braaf, mag wat mij betreft iets minder gepolijst. Maar deze jonge mensen hebben wel heel wat in hun mars!

Daarna komt Swinder, bestaande uit Bas Schröder (zang, gitaar), Gijs van Veldhuizen (gitaar), Bas Sligter (bas, toetsen) en Daniel de Jong (drums). 

Ik kende Swinder nog niet, Groningstalig …  een leuke verrassing!
Hier het liedje Annemarie.

We maken het niet laat na de optredens, ik ben helemaal op na dit weekendje Stad. Gelukkig hoeven we maar een paar passen, hoek om, trap op en algauw liggen we in onze bedjes.

Vekaanzie 5, dag 1

Hoera vakantie … en natuurlijk weer naar Groningen, onze vijfde keer.

Hoewel ik gespaard heb voor deze vakantie, moeten we het een beetje low-budget houden, toch heb ik weer allemaal leuke plannetjes bedacht.

We beginnen met een weekend in de stad Groningen waar we met de trein naartoe gaan. Vanaf maandag hebben we een huurauto en gaan de provincie in. 

Ik probeer zo weinig mogelijk bagage mee te nemen, maar omdat we zo verschillende dingen doen en het weer onvoorspelbaar is, moeten we toch van alles mee hebben, van net tot outdoor zegmaar en voor warm en koud. Het wordt toch nog iets meer bagage dan bedoeld, maar het is te doen. Zodra we ons huis verlaten begint het te regenen, hè bah, dat is geen goed begin … maar onderweg komen we onze vroegere buurvrouw tegen, die nu in Duitsland woont en waar we ook nog langs gaan deze vakantie, dat was zo maf en in de trein ontmoet ik een vriendin van vroeger, wat ook weer erg leuk was. Tegen de tijd dat de trein in Groningen arriveert, schijnt de zon alweer.

Het eerste wat ik altijd doe als we uit de trein in Groningen stappen is een bedelaar iets geven. Thuis doe ik dat zelden, hier is het een soort ritueel geworden, een beetje bijgeloof dat het geluk brengt. Ik geef wat kleingeld aan iemand bij het station, hij heet ons welkom en vertelt dat het dit weekend swingt in Groningen. Als we de fameuze eierbal bij Snackbar Hoek kopen (ook zo'n terugkerend ritueel), koop ik eentje extra om aan Sjonnie te geven, die daar regelmatig z'n straatkrantjes staat te verkopen, ik kijk altijd met bewondering naar zijn geduld … hoe rot men ook tegen hem doet, hij blijft altijd uitermate vriendelijk. Hij is blij met de eierbal en de muntjes kleingeld en daar word ik ook weer blij van.

tussen de winkels verscholen ligt de toegang tot B&B Bleker

We logeren dit weekend in een zeer betaalbare Bed&Breakfast, midden in de binnenstad. We hebben daar jaren geleden eens gelogeerd, dat was goed bevallen, maar ik was deze eigenlijk vergeten.

Nu BudGett geen plek had, schoot me Bleker's B&B  weer te binnen.

Het is een oud pand, boven de winkels, met geweldige ruime kamers. De prijs is 27,50 per persoon per nacht en dat is inclusief ontbijt en toeristenbelasting! Prima plek met goede bedden. Het enige nadeel is dat het toilet en de douche op de gang zijn.

Maar inmiddels vind ik dat niet meer zo'n probleem, en zeker niet voor twee nachtjes. We hebben trouwens zo’n vol programma dat we amper op de kamer zijn. We gaan de erg lange steile trap (23 treden) op naar boven en worden hartelijk begroet door de heer Bleker, een aimabele heer met veel humor.

Vanavond eten we in Restaurant De Zevende Hemel. Een aanbieding van groupon, een viergangendiner voor twee personen ter waarde van 84,50, nu voor 39,95.

Dit restaurant serveert ook biologische, vegetarische en veganistische maaltijden en ik besluit heel avontuurlijk dat laatste een keer te proberen.

Thuis eet ik twee dagen in de week niks dierlijks en ik hoop eigenlijk op verrassende gerechten die me inspireren.

Het is allemaal erg lekker, soms voel ik toch een klein beetje spijt als ik de gerechten van Man zie, of als ik om me heen kijk. Het blijft lastig voor restaurants om zonder zuivel, dus alleen plantaardig iets spannends te maken.

Na een amuse van een toastje met tapenade, krijg ik bruschetta met gedroogde tomaatjes, aubergine en mango en een klein kopje heerlijke aspergesoep, die erg romig smaakt … ik wilde nog vragen hoe ze die soep zo romig kregen, (sojaroom?) maar dat vergat ik.

De tweede gang was een puntpaprika uit de oven met linzen en tomatencoulis. Dat vond ik echt een superleuk gerecht.

Het hoofdgerecht was kool gevuld met wilde rijst in een geweldige sinaasappelsaus. Als bijgerechten was er salade, broccoli en … rijst.

Een gerecht gevuld met rijst en rijst als bijgerecht vond ik, hoewel het goed smaakte, wat teveel van het goede.

Mijn nagerecht was sorbet van peer met, en dat was heel verrassend … gekarameliseerde asperges.

Ik vond het wel wat hebben om een keer vegan in een restaurant te eten, maar vooral door die groupon, ik zou er niet graag 85 euro voor betalen.

Thuis blijf ik experimenteren om zonder dierenleed nieuwe recepten te bereiden, die enkele keer dat ik uit eten ga kies ik toch liever voor vegetarisch of vis, althans nu nog. Het is een leuk restaurant, vriendelijke bediening van obers die om en om ook piano speelden. Wat ik wat minder vond is dat de tafeltjes wel erg dicht op elkaar staan, het voelde erg krap en het is bijna niet te vermijden dat je op elkaars bord kijkt. Groot pluspunt vond ik dat er gewoon kraanwater werd geschonken.

Het volgende onderdeel van deze eerste dag. We gaan naar Le petit théâtre, daar treedt Melvin Bonnet op, de cabareteske troubadour, die we al eens eerder zagen. Dit optreden is in het kader van de Groninger Songwriter Circle.

De plek is wel heel schitterend, een piepkleine theatertje binnenin het Platform theater aan het Boterdiep. Het is zoals Melvin zei … alsof je bij iemand thuis in de huiskamer optreedt. Met zijn lieve bekkie en zachtaardige verschijning stort hij ondertussen de meest vreselijke teksten over je heen, maar zo dat ik ondanks de inhoud erg vaak in de lach schiet. Hij is cynisch, uniek, ja heel apart.

Er treden nog een muzikant op en een duo, maar daar heb ik niet zoveel mee. Ik kak een beetje in, het is een lange dag geweest. Toch hebben we nog een laatste optreden, tegen elven spoeden wij ons naar de Kroeg van Klaas, daar komt de Britse band Belter. Ik kom weer helemaal bij, heerlijke muziek, postpunk. Zoals geschreven op hun website:
‘They’ve nicked the buzzsaw drive of The Buzzcocks, The Clash’s spunk, The Stranglers’ riffs and some of the best tunes Blondie never wrote. And their singer sounds like Jello Biafra pogoing on a Roxy Music-era Brian Ferry. Since they formed in 2007, Belter have taken their tight, energetic set to some of the world’s most iconic venues: London’s 100 Club, the Paradiso in Amsterdam and the Trash Bar in Brooklyn.’

Ik raak aan de praat met T en A, die ik van gezicht ken. Eddy Koekkoek, beroemd in Groningen, treedt hier volgende week ook op. Morgen is zijn CD-presentatie in Engelbert zegt T, ga je dan ook? Nee, dan hebben we nog geen auto. Dan rij je toch met ons mee! Geregeld.

Belter is te gek … verbaasd kijk ik de zanger aan als hij opeens Nederlands praat. De (superleuke) zanger Rob is Nederlander en hij woont al jaren in Londen.

Geweldige avond en lekker swingen. Tegen half vier klimmen wij de lange trap op in de B&B, we proberen weinig geluid te maken, maar het kraakt hier nogal. Als we eenmaal liggen, komt een groep mannen thuis, luidruchtig ‘stil, stil’ tegen elkaar roepend, dat was grappig. Binnen een paar minuten is het stil, iedereen in coma. Wat een dag!

Hier nog het laatste nummer van het optreden:

Lenin

Onze laatste dag van een heerlijk weekend Groningen … en koninginnedag … o nee koning, lijken me aardige mensen hoor, maar ik heb er niet zoveel mee. Als we richting station lopen komen we in een vrijmarktstraat terecht … o gruwel, er is geen doorkomen aan … dat was een beetje dom van ons. 
Ik zou het niet meteen agorafobie noemen, maar ik krijg het nogal benauwd tussen de slenterende mensenmassa, vooral als ik geen kant meer uit kan.

Ik had een zijstraat gezien, we draaien om en wurmen ons een stukje terug, dan kunnen we via een grote omweg in rust naar het station lopen en halen zelfs de trein nog.

Omdat het vroeg is en we nog geen zin hebben om al naar huis te gaan, stappen we in Assen weer uit, we gaan ervan uit dat het koningsgevier misschien wat minder massaal is dan in een grote stad en dat klopt, het is hier goed te doen.

Maar de hoofdreden was dat we Lenin nog even wilden begroeten.

Het reusachtige beeld (bijna 10 meter hoog) zijn we al vaker in Groningen tegengekomen. De eerste keer in Tjuchem, op het erf van een bouwbedrijf. De eigenaar had het beeld uit Oost-Duitsland gehaald. We hebben het destijds opgezocht.

Lenin in Tjuchem, november 2008

In 2010 kwamen we hem weer tegen in de tuin van Fontana in Bad Nieuweschans:

Nu staat het hier in Assen, aan de kop van de Vaart in het kader van de tentoonstelling van het Drents Museum, De Sovjet Mythe. De tentoonstelling hebben we niet gezien, maar het beeld dus wel.

Ik vind het een mooi beeld, los van wie of wat Lenin was.

We zitten de rest van de middag op een terrasje, waar het zo gezellig was met de Assenaren en dan is het tijd om terug te gaan.

Het duurt nog tot in juni voor we weer noordelijk kunnen gaan … ik kijk er alweer naar uit!

Jarig in Groningen

Toen we vanmorgen beneden kwamen in BudGett, werd ik spontaan voor m'n verjaardag toegezongen door Hans … dat deed tie zo leuk!

Sinds kort hebben wij een abonnement bij Greenwheels en hebben voor vandaag een auto gereserveerd (niet dat het nou zo goedkoop is, maar voor een keertje wel handig). Hier in Groningen staat een Volkswagen. We gaan richting Hogeland, ik heb een lijstje met funda-huizen waar we even langs willen rijden.

Meestal valt het in het echt tegen en zie je dingen die op de fundafoto's niet zichtbaar zijn: staat er een grote schuur in het uitzicht, staan de huizen te dicht op elkaar, is de plek het toch niet, teveel groot onderhoud enz.

Maar dit soort acties helpt wel bij het vormgeven van wensen en eisen.

Bijna alle adressen kunnen naar de lijst ‘afgekeurd’, maar een nieuw lijstje  is alweer in de maak.

We rijden naar Pieterburen in de hoop dat het theehuis van Domies Toen open is, maar helaas - we waren er al bang voor - op maandag gesloten.

We pakken een ander terras, helaas valt de koffie erg tegen en - als ik daar wat van zeg - het antwoord ook. 

Door een echtpaar, dat we regelmatig ontmoeten in cafe de Oude Wacht, wordt ons Dinercafé Diep aangeraden, aan het Schuitendiep. We gaan erheen voor m'n verjaarsetentje. Lekker gegeten daar.

Vanavond, Koninginnenacht, is er een uitgebreid programma in de stad. Overal is wat te doen. We kiezen voor twee optredens: Kadepop op het Damsterdiep, daar treedt Inge van Calkar op, met Frank Fiedler op de contrabas, Ilsje Merk, cello en Marcel Wolthof, drums.

Ilsje Merk speelt ook cello op dit schitterende nummer van Inge.
Super optreden!

Daarna weer naar Café Marleen voor de Suitable Guys, we kennen de muzikanten wel: Jeroen de Jong (basgitaar), Christof Bauwens (gitaar) en Dim Junius (drums), allemaal uitgebreide staat van dienst, alleen Eric Bosman (zang) hadden we nog niet eerder zien optreden. Een aangename verrassing en een muzikaal feestje!

Brilliante vertolking van Roads van Portishead, helaas niet op de film. Toch nog een klein stukje film:

Jeroen de Jong, ook bekend als De Zwarte kraai, (Nozems, Cochon Bleu) speelt vanavond voor het laatst met deze band.

Foto's maken blijft lastig met m'n toestel, maar het gaat meer om de sfeertjes! Al met al een supergezellige avond bij Marleen. We hebben samen veel om over na te praten, Man en ik. 

En … wat vliegt de tijd weer.

Gezing en Geplaas

Heerlijk geslapen en nog een groot deel van de dag bij ‘Jan wilde een tuin’, mooi weer ook, dus aardig wat bezoekers voor de tuin. We hadden het fijn hier.

In de middag wandelen we terug naar het station in Winschoten. We hebben nog een half uur voor de trein vertrekt, en nemen een wijntje op het terrasje in de zon van Grillroom Pizzeria Ali Baba, gerund door een aardige Turk.

In Groningen checken we weer in bij Budgett en ook nu weer een hartelijke ontvangst.

Vanavond gaan we naar cafe Marleen voor ‘Gezing en Geplaas’.

Bert Hadders en Herman Sandman schetsen een beeld van hoe het is om op te groeien in de veenkoloniën, Bert d.m.v. liedjes (altijd goed) en Herman d.m.v. verhalen, humoristisch en vol zelfspot.

Verder is het natuurlijk heel gezellig bij Marleen en om middernacht ben ik jarig.

Van Marleen krijg ik het boek De lange leegte van Herman Sandman voor m'n verjaardag. Dat is mooi, kan Herman er gelijk iets in schrijven.

Een volle zaterdag

Onze tweede dag in Groningen. Even kijken hoe het staat met de sloop van de Oostwand op de Grote Markt.

We nemen een klein ontbijtje bij V&D. Vandaar ook een goed overzicht van de markt.

Niet teveel eten, want we hebben vandaag nog een Lokaal en Lekkermarkt en een ‘high wine’.

Die markt was in het oude postkantoor in Groningen met allerlei producten zoals homemade jams, versgebakken brood, kaas en groente, zaden en boeken voor de moestuinen.

Ik hou erg van dit soort markten en hoewel we wat weinig tijd hadden, konden we toch nog lekker rondsnuffelen, proeven en wat cadeautjes kopen.

Dan naar Grand Café Groningen op het Gedempte Zuiderdiep voor een ‘high wine’, spotgoedkoop via g.roupon.

Lekkere hapjes met vier glazen wijn. Heerlijk rustig in een mooi pand en lekker krantje lezen. Toevallig lees ik in het DvhN een stuk over Claw Boys Claw, we gaan begin mei naar een optreden in Rotterdam.

Vervolgens met de trein naar Winschoten en met bus en wandeling naar Westerlee. We gaan naar Jan wilde een tuin. Het is dit weekend Lentetuinenmarathon ... en we mogen blijven logeren.

Een erg gezellig en gastvrij onthaal bij onze lieve vrienden en we maken kennis met nog een blogster, leuk!

De tuin loopt, zoals alles in de natuur dit voorjaar wat achter, maar door het mooie weer is het toch weer een heerlijke plek om te zijn, en de tuin is klaar voor de bezoekers.

Zijn de mooie, lieflijke elfenbloemen, Epimedium, nou elfenblümen of sockenblümen in het Duits?

Prachtige, grote kippen zijn er ook ...

Een lekkere vegetarische pasta en heerlijk slapen, wat is het hier stil, fantastisch.

Jan wilde een tuin en vond die in Groningen … wil ik ook…